fbpx
Home ReviewsGame Reviews The Shore | The Review

The Shore | The Review

Γράφει ο/η Στέλιος Αναγνωστόπουλος

In utero

Πολλές ομολογουμένως οι απόπειρες απόδοσης της λαβκραφτιανής μυθολογίας, δεν χωράει αμφιβολία σε αυτό, διαπερνώντας όλα τα επίπεδα της pop culture. Όσον αφορά τα video games, δε θα προχωρήσω ούτε σε εύστοχες ούτε αποτυχημένες αναγωγές καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος σύγκρισης και θα ήταν άδικο για οποιοδήποτε και αν ήταν το παιχνίδι της παρουσίασης. Το “The Shore” είναι το ψηφιακό πόνημα του Άρη Δραγώνη, game developer με καταγωγή από τη Λάρισα, το επιστέγασμα μιας πολύχρονης διακαούς επιθυμίας του, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, να δημιουργήσει ένα παιχνίδι στα πλαίσια του κοσμικού τρόμου. Δυστυχώς, είναι σιωπηρά αποδεκτό ότι η συγκεκριμένη θεματολογία δημιουργεί προσδοκίες που τις περισσότερες φορές ξεπερνούν ακόμα και τις δυνατότητες του developer. Αυτό ας το έχετε σαν δεδομένο καθώς διαβάζετε την παρουσίαση ή αν έχετε ήδη ξεκινήσει το παιχνίδι. Από την άλλη, βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα δώσουμε άφεση ή θα είμαστε πιο ελαστικοί ακριβώς λόγω της θεματολογίας ή της ανεξάρτητης και, μάλιστα, ελληνικής παραγωγής.

The story

Αναλαμβάνετε τον ρόλο του Andrew, ενός ψαρά ο οποίος προσπαθεί να εντοπίσει την αγνοούμενη κόρη του σε ένα έρημο κατά τα φαινόμενα νησί. Στην πορεία, και μέσα από τα αντικείμενα που θα βρίσκει είτε πρόκειται για ημερολόγια είτε για προσωπικά αντικείμενα, θα βρεθεί στη επώδυνη θέση να διαπραγματευτεί με ένα απόκοσμο πλάσμα ώστε να τον βοηθήσει. Η ιστορία δεν είναι κάτι ιδιαίτερο και παραμένει υπερβολικά ρηχή μέχρι τέλους. Αν την χαρακτήριζα με μία λέξη αυτή θα ήταν το «m’kay» (όχι, δεν είναι τελετουργική φράση των ακολούθων του Μεγάλου Κθούλου).

In vitro

Τα στενά πλαίσια των walking sim δεν αφήνουν περισσότερα περιθώρια για ιδιαίτερη ανάλυση. Θα περιπλανηθείτε μέχρι τις εσχατιές του ορίζοντα ώστε να εντοπίσετε το επόμενο trigger point και από εκεί να μεταβείτε στο επόμενο σημείο και, εν τέλει, θα ενεργοποιηθεί κάποιο επίπεδο δράσης. Στις σκηνές δράσης, λοιπόν, θα αντιμετωπίσετε σκοτεινούς χαρακτήρες κυρίως… αποφεύγοντάς τους και παράλληλα οφείλετε να προσέχετε την πορεία σας καθώς άλλοτε ξεπροβάλλουν από μπροστά και άλλοτε σας ακολουθούν μέχρι να σας εξοντώσουν. Ειδικά στις τελευταίες περιπτώσεις, θα είστε εξοπλισμένοι με ένα τριγωνικό αντικείμενο με το οποίο άλλοτε θα τους ακινητοποιείτε και κατ’ επέκταση θα τους καθυστερείτε προκειμένου να συνεχίσετε τη διαδρομή σας μέχρι το επόμενο safe point. Όσον αφορά τους γρίφους, τα πράγματα δεν είναι ιδιαίτερα ευοίωνα καθώς βρίθουν από έλλειψη όποιας λογικής συνάφειας. Καταρχήν και καταρχάς δεν υπάρχει καμία απολύτως επεξήγηση για τους μηχανισμούς τους πράγμα το οποίο δημιουργεί αίσθημα απόγνωσης η οποία εξελίσσεται γρήγορα σε παραίτηση.

Τα ετερόκλητα αυτά στοιχεία δεν εφαρμόζονται ιδανικά αφήνοντας διάχυτη την αίσθηση του ερασιτεχνικού. Προφανώς και η παραγωγή προέρχεται από ένα μικρό στούντιο αλλά, δυστυχώς, οι οποίες προσδοκίες καλλιεργήθηκαν καιρό τώρα δεν βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και, λυπάμαι που το λέω, αλλά απογοητεύει σε μεγάλο βαθμό καταλήγοντας στην πλήρη αδιαφορία και απαξίωση για την εξέλιξη της ιστορίας. Το gameplay, ειδικά στα σημεία δράσης όπου πρέπει να αποφύγετε τους εχθρούς, αν και γίνονται άμεσα αντιληπτές οι επιδιώξεις του δημιουργού αποπροσανατολίζει και υπερισχύει η απόφαση του “πάμε και ό,τι γίνει” χωρίς ιδιαίτερη στρατηγική πράγμα που προσωπικά με οδήγησε ουκ ολίγες φορές σε rage quit. Τέλος, η διάρκεια του παιχνιδιού είναι 2 με 3 ώρες, πράγμα που ήταν αναμενόμενο και μέσα σε ρεαλιστικά πλαίσια για τέτοια παραγωγή.

Knee deep

Τα γραφικά στοιχεία του παιχνιδιού προσπαθούν να αποτυπώσουν τον κοσμικό τρόμο με το διαμοιρασμό της υπόθεσης μεταξύ των δύο αλληλοσχετιζόμενων πραγματικοτήτων. Θα εντοπίσετε επιρροές κυρίως του H. R. Giger και η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν προοπτικές σε αυτόν τον τομέα. Δυστυχώς, η πληθώρα των bugs και των glitches τα οποία δημιουργούν πάρα πολλά λειτουργικά προβλήματα θα σας εξαναγκάσει να κάνετε πολλές φορές restart. Τα bugs είτε αφορούν clipping είτε περιπτώσεις όπου πεθαίνετε αλλά δεν γίνεται respawn οπότε θα καταφύγετε ξανά σε restart. Τέλος, υπάρχουν συνεχή framedrops τα οποία κυριολεκτικά αποδομούν πλήρως την όποια εμπειρία, δύστροπα textures και γενικά όχι και τόσο κολακευτικός σχεδιασμός περιβάλλοντος πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κυκλοφόρησαν αρκετά patch τα οποία υπόσχονται γενικές βελτιώσεις, πράγμα το οποίο είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω αλλά δεν πρόλαβα να το διαπιστώσω.

Όσον αφορά τον ηχητικό τομέα, τα πράγματα είναι κάπως πιο άρτια. Υπάρχουν βέβαια κάποια ζητήματα με τα φωνητικά των χαρακτήρων αλλά γενικά δεν τα πάει τόσο άσχημα. Ο ambient ήχος και η μουσική υπόκρουση νομίζω ότι είναι το μοναδικό προτέρημα αλλά δε χρειάζεται να υπερβάλω αφού δεν πρόκειται για κάτι ιδιαίτερο. Και εδώ όμως δεν λείπουν τα όποια τεχνικά ζητήματα αφού παρατηρούνται συνεχώς αυξομειώσεις στην ένταση πράγμα που δε διορθώνεται ούτε μέσα από τις ρυθμίσεις! Υπάρχουν και άλλα προβλήματα στα οποία δε θα αναφερθώ περισσότερο αφού είναι πιθανό να έχουν επιλυθεί με τα patch.

Down to Earth

Το “The Shore” αποτελεί την ιδανική ευκαιρία ώστε να αναλογιστούν οι developers ότι τα όρια μεταξύ της υπερεκτίμησης των ικανοτήτων τους και της υπεροψίας είναι πολλές φορές δυσδιάκριτα. Πρόκειται για ένα εκρηκτικό μείγμα το οποίο αποτελείται από ένα «τραχύ» gameplay περιβάλλον, αδιάφορο σενάριο και υπερβολικά πολλές τεχνικές αστοχίες, αμέτρητα bugs τα οποία καθιστούν ουκ ολίγες φορές το παιχνίδι unplayable. Οι τεχνικές εκκρεμότητες και τελικά η έλλειψη ενσυναίσθησης για την ιστορία και τον χαρακτήρα συνηγορούν σε μια αίσθηση ημιτελούς και βεβιασμένου εγχειρήματος.

Αναγιγνώσκοντας κανείς αυτήν την παρουσίαση ίσως θεωρήσει ότι είναι προκατειλημμένη και ίσως κάπου άδικη. Θα ήθελα ωστόσο να υπενθυμίσω σε επίδοξους σταυροφόρους ότι μέσα από το JustGamer έχουμε παρουσιάσει μικρότερες παραγωγές πολύ πιο άρτιες χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις και αξιώσεις. Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φιλόδοξο μεν εγχείρημα το οποίο όμως σκοντάφτει πάνω σε ανεπίτρεπτα τεχνικά ολισθήματα.

Ευχαριστούμε θερμά τον Άρη Δραγώνη για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like