fbpx
Home ReviewsGame Reviews The Forgotten City | The Review

The Forgotten City | The Review

Γράφει ο/η Στέλιος Αναγνωστόπουλος

Mrs. Martin: What is moral?

Fire Chief: That’s for you to find out.

-Ioneco, The bald soprano

An arrow in my knee

Ξεκινάω αυτό το review δηλώνοντας σφόδρα απογοητευμένος.

Όταν ανέλαβα το «The forgotten City» η αλήθεια είναι ότι λόγω χρόνου ήταν σχεδόν αδύνατον να το ολοκληρώσω οπότε και θα το παρουσίαζα με τις 5 περίπου ώρες gameplay που είχα στο ενεργητικό μου. Καθόλου άσχημα αν αναλογιστεί κανείς ότι το παιχνίδι διαρκεί περίπου το διπλάσιο χρόνο. Ωστόσο, πείσμωσα, ξενύχτησα λίγο παραπάνω, οι γάτες πέρασαν περισσότερο χρόνο με την γυναίκα μου (sorry about that, Lila) αλλά εν τέλει κατάφερα να φτάσω στο πολυπόθητο τέλος. Το πρόβλημα, όμως, ξεκινάει ακριβώς από εκείνο το σημείο. Γιατί; Επειδή απλούστατα δεν έχω την πολυτέλεια να παρουσιάσω το παιχνίδι στην πληρότητά του· να αναφέρω, δηλαδή, όλα εκείνα τα ιστορικά, πολιτισμικά και ιδιαίτερα τα θρησκειολογικά στοιχεία που πλαισιώνουν δομικά το παιχνίδι χωρίς να υποπέσω στο μεγαλύτερο αμάρτημα, το spoiler…

Εν αρχή ην το mod «The Forgotten City» για το Skyrim το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία πολύ γρήγορα εν έτει 2015 με αριθμούς που ζαλίζουν αφού ξεπέρασε τα 3.000.000 downloads, όπως αναφέρεται. Πέραν αυτού, πέτυχε και το αδιανόητο· κέρδισε βραβείο από το Writers’ Guild για το κείμενό του, κάτι πρωτόγνωρο για mod. Για να είμαι ειλικρινής το συγκεκριμένο δεν είχε πέσει στην αντίληψή μου. Προσωπικά αφιερώνω πολλές ώρες ψάχνοντας mods (αποκλειστικά για RPGs, μην παρεξηγηθώ) από την εποχή του πρώτου Neverwinter Nights (2002) το οποίο διέθετε μια τεράστια βιβλιοθήκη με πολλά από αυτά να ξεπερνούν ή έστω να προσεγγίζουν ποιοτικά ακόμα και τα επίσημα expansion της Bioware. Νομίζω ότι ήταν και η εποχή που ξεκίνησα να ασχολούμαι εντατικά με indie κυκλοφορίες και communities γενικότερα αφού διέκρινα μέσα από τα mods τη δημιουργικότητα και το μεράκι όχι απλά ανεξάρτητων developers αλλά απλών χρηστών με φαντασία και διεγερτικό πνεύμα. Σε συνδυασμό με την αδυναμία μου για διαφορετικές εκφράσεις εκτός των ειωθότων και κατεστημένων αντιλήψεων μέσω της αισθητικής παραμένω μέχρι σήμερα φανατικός της κοινότητας των modders.  Έξι χρόνια, λοιπόν, μετά και από το δικό τους πλέον studio, το Modern Storyteller, οι δημιουργοί του mod μας προσφέρουν μια ανανεωμένη έκδοσή του -δεν γνωρίζω πόσο ανανεωμένη αφού, όπως ανέφερα, δεν έχω ασχοληθεί με το αρχικό παιχνίδι- σαν stand alone.

Marmotae dies

Το παιχνίδι ξεκινά με τον χαρακτήρα σας να ξυπνάει σε μια όχθη του ποταμού Τίβερη (ιστορικός ποταμός της Ιταλίας). Μια γυναικεία σιλουέτα εμφανίζεται αμυδρά και ο χαρακτήρας μας αμέσως απαιτεί εξηγήσεις για το πως βρέθηκε εκεί. Η γυναίκα ονομάζεται Karen και ουσιαστικά σου έσωσε τη ζωή μέσα από τα νερά του ποταμού. Ταυτόχρονα ζητάει τη συνδρομή σου για να εντοπίσει έναν φίλο της αρχαιολόγο, τον Al, ο οποίος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς ενώ εξερευνούσε την περιοχή. Λίγο αργότερα, και ενώ βρίσκεσαι καθοδόν για να ανακαλύψεις τι έχει συμβεί στον αρχαιολόγο, εντοπίζεις αρχαία ρωμαϊκά μνημεία και ένα υπόγειο πέρασμα που σε οδηγεί σε μια αίθουσα γεμάτη αρχαία μωσαϊκά και.. χρυσές ανθρώπινες φιγούρες που μαρτυρούν λόγω της ενδυμασίας τους ότι προέρχονται από άλλη εποχή. Καθώς εξερευνείς, αντικρύζεις κρεμασμένο το πτώμα του Al που έχει μετατραπεί σε χρυσό άγαλμα. Με το κείμενο που βρίσκεται κάτω από το πτώμα του ομολογεί την αυτοχειρία και παράλληλα προειδοποιεί τον επισκέπτη. Όπως ο ίδιος αναφέρει, βρέθηκε κατά λάθος σε μια διαφορετική χρονική περίοδο απ’ όπου δεν κατάφερε ποτέ να δραπετεύσει αφού με κάθε απόπειρα επέστρεφε χωροχρονικά στο αρχικό σημείο. Δημιουργήθηκε έτσι ένα time loop που τελικά τον οδήγησε στην απόγνωση και εν τέλει στην αυτοκτονία προτείνοντας σε όποιον βρεθεί στην ίδια θέση να τον ακολουθήσει αφού κάθε προσπάθεια για την έξοδο είναι μάταιη. Λίγο πιο πάνω ο χαρακτήρας μας θα βρει την χωροχρονική πύλη και μια γυναικεία φωνή τον προτρέπει να την χρησιμοποιήσει με αποτέλεσμα να μεταφερθεί 2.000 χρόνια πίσω στο παρελθόν και πιο συγκεκριμένα σε μια ρωμαϊκή μικρή πόλη. Φτάνοντας εκεί θα ξεπροβάλει μέσα από τον ιερό ναό της Prosperina (η Περσεφόνη των Ρωμαίων) όπου θα τον καλωσορίσει ένας περαστικός, ο Galerius.

Θα οδηγηθείτε στον Magistrate Sentius, ηγέτη της πόλης, ο οποίος θα σας πληροφορήσει λεπτομερώς για οτιδήποτε συμβαίνει. Θα σας ενημερώσει ότι οι 22 κάτοικοι βρέθηκαν εκεί τυχαία και ότι οι προηγούμενοι είχαν αφήσει το μήνυμα του «Χρυσού Κανόνα» ο οποίος αναφέρει ότι «Οι πολλοί θα υποφέρουν για τις αμαρτίες του ενός». Σύμφωνα με αυτό, όποιος αμαρτήσει θέτει σε κίνδυνο ολόκληρη την πόλη μετατρέποντας τους κατοίκους σε χρυσά αγάλματα. Βέβαια, απτές αποδείξεις δεν υπάρχουν παρά μόνο υποθέσεις αφού χρυσά αγάλματα βρίσκονται σε κάθε σημείο της πόλης για τα οποία υποθέτουν ότι πρόκειται για αυτούς ακριβώς τους τιμωρημένους. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο τι αποτελούν αμαρτήματα; Το ψεύδος, η αυτοκτονία, η βλασφημία, η δωροδοκία; Και γιατί να μην είναι και η δουλεία αφού κάποιοι από τους κατοίκους διατηρούν υπηρέτες στα σπίτια τους;  Αποτελούν αυτά κίνδυνο για την πόλη; Μόνο εικασίες μπορεί να κάνει κάποιος. Ακολουθώντας αυστηρά αυτούς τους κανόνες της πόλης, πλέον ο καθένας θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι πρόκειται για μια ουτοπία αφού εκλείπουν όλα εκείνα τα στοιχεία που απομυζούν την κοινωνία. Ο Magistrate Sentius σας εκμυστηρεύεται ότι βρεθήκατε εκεί λόγω μιας αρχαίας επίκλησης που ανακάλυψε σύμφωνα με την οποία αν κάποιος παραβιάσει τον «Χρυσό Κανόνα» και η πόλη αντιμετωπίσει τον κίνδυνο του αφανισμού μέσω της τιμωρίας θα εμφανιστεί κάποιος από το μέλλον που θα αποτρέψει αυτό να συμβεί. Όπως καταλαβαίνετε, θα σας αναθέσει να εντοπίσετε ποιος είναι ο πιθανός… δράστης ώστε να σώσετε την πόλη και να επιστρέψετε με κάποιον τρόπο στην εποχή σας…

Previously on…Oh wait!

Εκτός από την εκπληκτική ιστορία μυστηρίου, το παιχνίδι περιλαμβάνει εξαιρετικά προσεγμένους διαλόγους και χαρακτήρες με υπόβαθρο και προσωπικότητα επιδιώκοντας πολλές φορές να ξαναμιλήσεις μαζί τους μόνο και μόνο για να απολαύσεις τη χροιά και τον χρωματισμό της φωνής τους. Επίσης, οι ηθοποιοί που δανείζουν τις φωνές δεν γνωρίζω αν είναι όλοι επαγγελματίες αλλά είναι πειστικοί και το αποτέλεσμα είναι εφάμιλλο μιας (γκουχ-γκουχ) triple A παραγωγής. Θα κάνω ιδιαίτερη μνεία στον ηθοποιό Απόστολο Παπαγεωργίου που υποδύεται τον Έλληνα έμπορο Georgius με τον οποίο έμεινα πραγματικά άναυδος! Όποιος ακούσει την ομιλία του θα καταλάβει τι εννοώ αφού διατηρεί στο ακέραιο την ελληνική προφορά μιλώντας, φυσικά, αγγλικά! Αυτό, βέβαια, δεν οφείλεται σε πρωτοβουλία του ιδίου αφού εντάσσεται στο concept του παιχνιδιού. Βλέπετε, οι χαρακτήρες που θα συναντήσετε υποτίθεται ότι προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς και ο καθένας διατηρεί τον προφορά της μητρικής του γλώσσας. Δεν θα αναφερθώ σε περισσότερα γιατί καραδοκεί spoiler. Κρατήστε, πάντως, ότι δεν είναι τυχαία αυτή η συνάντηση διαφορετικών λαών και κατ’ επέκταση κουλτούρας. Η τελευταία θα οδηγήσει εύλογα και σε διαφορετική ερμηνεία του «Χρυσού Κανόνα» πράγμα που θα σπείρει την αμφιβολία, την ματαιοδοξία, την αισιοδοξία, την ευκαιρία, την επανάπαυση, το ψυχολογικό αδιέξοδο αφού στην ουσία κανείς δε μπορεί να φύγει από πόλη έχοντας όμως ο καθένας διαφορετικά κριτήρια για την κοινωνική συνοχή κεκλεισμένων των θυρών. Θα σας εκμυστηρευτούν προσωπικά προβλήματα, μυστικά αλλά και το πως κατέληξε ο καθένας εκεί. Μέσα από αυτά θα προσπαθήσετε να εντοπίσετε τον υπεύθυνο για την επικείμενη καταστροφή και να ενημερώσετε τον Magistrate Sentius.

Τι θα συμβεί, λοιπόν, αν παραβείτε εσείς τον «Χρυσό Κανόνα» έχοντας ως δεδομένο ότι βρίσκεστε σε λάθος χρόνο και πρέπει να επιστρέψετε στην εποχή σας; Τα πράγματα είναι πολύ απλά· οποιαδήποτε στιγμή παραβιάσετε είτε υποκινήσετε κάποιον στην «αμαρτία» ακούγεται μια βροντώδης φωνή να λέει “The many shall suffer for the sins of the one”, η γη σείεται και τα χρυσά αγάλματα ξυπνούν από τον αιώνιο λήθαργο για να μετατρέψουν σε χρυσό εσάς και τους υπόλοιπους πολίτες. Κανείς δε μπορεί να ξεφύγει από αυτή τη μοίρα. Ο μόνος τρόπος για να αποφύγετε την μεταμόρφωση είναι να τρέξετε πίσω στον ναό της Prosperina, να αποφύγετε τις επιθέσεις των τοξοβόλων αγαλμάτων και να δραπετεύσετε μέσω της χωροχρονικής πύλης. Αφού, λοιπόν, κάνετε το άλμα θα μεταφερθείτε στην αρχή, στην πρώτης σας επίσκεψη όπου θα σας υποδεχθεί ξανά ο Galerius. Μιλάμε πλέον για time loop όπου θα ειπωθούν οι ίδιοι διάλογοι, οι πολίτες θα κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα μέχρι να παρέμβετε και να θέσετε σε κίνηση άλλες δυνάμεις και παραμέτρους και φυσικά, όπως αρμόζει σε αυτό το sci fi είδος, θα αναμετρηθείτε με..παράδοξα. Με έναν πανέξυπνο τρόπο το time loop γίνεται μέρος του gameplay! Έτσι, όταν κάποιος διάλογος δεν θα έχει και την πιο ενδεδειγμένη τροπή και καταλυθεί ο νόμος, μέσω του time loop θα έχετε την ευκαιρία να επιλέξετε μεν κάτι άλλο αλλά το οποιοδήποτε στοιχείο που αποκομίσατε από την προηγούμενη «ανάκριση» παραμένει εις γνώσιν σας. Άλλωστε, δεν θα πρέπει να σας διαφεύγει ότι μόνο εσείς έχετε την ικανότητα να διατηρείτε τη μνήμη σας μετά από κάθε time loop.

Με τον ίδιο τρόπο θα κινηθείτε όσον αφορά και την έρευνα σε οικίες όπου αναγκαστικά θα καταφύγετε στην κλοπή αντικειμένων· αν κλέψετε, λοιπόν, κάτι τότε μετά το time loop θα επιστρέψετε στην αρχή και πρώτον, το αντικείμενο που κλέψατε θα βρεθεί ξανά στη θέση του και δεύτερον, θα το έχετε κι εσείς ταυτόχρονα. Δεν χρειάζεται να αναλύσω περισσότερο αυτό το στοιχείο, καταλαβαίνετε ότι μπορείτε να το εκμεταλλευτείτε αφού είναι και ο μοναδικός τρόπος για να αντλήσετε στοιχεία προκειμένου να εντοπίσετε τον.. αποστάτη. Τα αντικείμενα αποθηκεύονται σε ένα τυπικό inventory. Τις περισσότερες φορές θα είστε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση καθώς θα βρεθείτε σε σύγκρουση ηθικής και διλήμματα προτεραιοτήτων τα οποία θα κρίνουν την έκβαση της ιστορίας και τις ζωές ανθρώπων αλλά έχοντας ως δυνατότητα το time loop θα αποφασίζετε με αυτό σαν καταλύτη. Επίσης, υπάρχει και υποτυπώδες σύστημα μάχης έχοντας στη διάθεσή σας ένα τόξο με απλά αλλά και με χρυσά βέλη με το οποίο θα υπερασπίσετε εαυτόν και παράλληλα θα συνδράμει στην πρόσβασή σας σε διάφορα σημεία της πόλης αφού έχει τη δυνατότητα να μετατρέπει ορισμένα αντικείμενα σε χρυσό, δηλαδή πιο στέρεα με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι το παιχνίδι περιλαμβάνει τέσσερα διαφορετικά φινάλε και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να τα δείτε όλα. Εν κατακλείδι, το concept του παιχνιδιού θα μπορούσα να το συνοψίσω με μια φράση που ακούγεται στο πρώτο επεισόδιο της γερμανικής σειράς επιστημονικής φαντασίας Dark: “Δεν έχει σημασία το πως αλλά το πότε”.

Vita brevis, ars lunga

Το studio Modern Storyteller πραγματικά έχει κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μας μεταφέρει στους δρόμους, στα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια που περιλαμβάνουν ναούς, λουτρά, παλάτια, fora. Όλα είναι πανέμορφα και, το βασικότερο, έχουν αποδοθεί ιστορικά άρτια αφού η ομάδα του Nick Pearce, managing director/founder, της εταιρείας είχε τη συνδρομή αρχαιολόγων και ιστορικών αντλώντας πληροφορίες αναφορικά με γεγονότα, την αρχιτεκτονική, τις ενδυμασίες και γενικότερα την κουλτούρα της εποχής αλλά και για ετεροχρονισμένα πολιτισμικά στοιχεία των Ελλήνων, Αιγυπτίων και Ασσυρίων που εμφανίζονται σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού δημιουργώντας έτσι και ένα επιστημονικό αμάλγαμα εκπροσώπησης των μεγάλων αρχαίων πολιτισμών. Θα κυκλοφορείτε μέσα σε μια ζωντανή κοινωνία όπου οι κάτοικοι επικοινωνούν μεταξύ τους, ακολουθούν τη ρουτίνα της καθημερινότητας, εργάζονται, ερωτεύονται, απογοητεύονται, συνωμοτούν. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι αρκετά καλά με μοναδικό μειονέκτημα το κάπως άστοχο lip synching. Όλη η μυθολογία και τα έπη της αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης ξετυλίγονται μπροστά σας είτε με τη διαλογική των χαρακτήρων είτε μέσα από τις επιγραφές, τους παπύρους και τα έργα τέχνης. Εξαιρετικό αποτέλεσμα από κάθε άποψή. Οι voice actors είναι όλοι συνεπέστατοι και επιμελείς με τους ρόλους τους αφού, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, οι χαρακτήρες προέρχονται από διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο. Άρθρωση, προφορά, ένταση της φωνής, όλα μα όλα δε θα μπορούσαν να είναι καλύτερα! Η δε μουσική περιλαμβάνει, όπως αντιλαμβάνεστε, επικά θέματα κυρίως εμπλουτισμένα με δραματικές και πιο σύγχρονες τεχνικές. Δε σας κρύβω ότι ένα κλασικό μουσικό θέμα που ακούγεται συχνά πυκνά στο παιχνίδι μου θυμίζει το soundtrack μιας πολύ γνωστής ταινίας των μέσων του 1990 από την οποία έχει επηρεαστεί άμεσα και ας μην αναφέρεται πουθενά, εξ όσων γνωρίζω, από τους δημιουργούς. Δε θα σας αναφέρω για ποια ταινία πρόκειται ούτε καν έμμεσα γιατί μπορεί να βρεθώ κι εγώ σε time loop…

Ένα ανατρεπτικό παιχνίδι από όλες τις απόψεις! Θα κληθείτε να αποκαλύψετε ποιος είναι ο πραγματικός ένοχος για την επικείμενη καταστροφή της πόλης αλλά μέσα από έναν κυκεώνα αποκαλύψεων και απροσδόκητων γεγονότων, όλα μα όλα θα πάρουν εντελώς διαφορετική τροπή. Η ιστορία αυτή ξετυλίγεται μέσα σε ένα άψογο περιβάλλον μυστηρίου και φαντασίας με εξαιρετικούς διαλόγους που συμβάλλουν καίρια στην αφήγηση. Ένα από τα καλύτερα adventure games της χρονιάς!  Macte virtute!

Ευχαριστούμε θερμά την Future Friends Games για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like