fbpx
Home ReviewsGame Reviews Someday You’ll Return | The Review

Someday You’ll Return | The Review

Γράφει ο/η Στέλιος Αναγνωστόπουλος

I had hoped that, by disappearing myself, they too might vanish. But monsters, once summoned, never disappear completely. And the night, once it becomes the domain of terrors, never feels safe again. So we lock ourselves in our homes…in a darkness of our own creation…and pretend the monsters do not exist. Until they find us.

And eventually they find us all.

Swamp Thing, New Roots #2, DC, 2020.

Hey, listen!

Τα video games αποτελούν ένα υπέρτερο μέσο διήγησης έναντι των παραδοσιακών όπως το βιβλίο ή ο κινηματογράφος. Σχετικά με αυτό, ο Josiah Lebowitz (καθηγητής στο τμήμα Computer Science του George Mason University) και ο Chris Klug (Game Designer σε εταιρείες όπως TSR, SegaSoft, THQ, Simon and Schuster Interactive, EA) αναφέρουν στο «Interactive Storytelling for Video Games. A Player-Centered Approach to Creating Memorable Characters and Stories» (Focal Press, Elsevier Inc.,2011), ότι όπως οι τηλεοπτικές εκπομπές και οι ταινίες, έτσι και «τα video games προσφέρουν μια πλήρη οπτικοακουστική εμπειρία με σκηνικά (levels), ηθοποιούς (ψηφιακοί χαρακτήρες), φωνητικά (από πραγματικούς ηθοποιούς), μουσική και ηχητικά εφέ». Ωστόσο, σε αντίθεση με τις ταινίες, τα video games δεν περιορίζονται στις μικρές ιστορίες που μπορούν να ειπωθούν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Υπό προϋποθέσεις, όπως το είδος του παιχνιδιού και τα στοιχεία που χρησιμοποιούν οι δημιουργοί, η διάρκειά τους ποικίλει· από ελάχιστες ώρες μέχρι εκατοντάδες. Έτσι, action, adventure και fps games μπορούν να φτάσουν σε διάρκεια τις δέκα έως τις είκοσι ώρες και τα RPG τις σαράντα μέχρι τις ογδόντα ώρες.  Βέβαια,  «μόνο ένα μικρό τμήμα αυτού του χρόνου είναι απασχολημένο από την ιστορία» αφού το υπόλοιπο καλύπτεται από μηχανισμούς όπως η εξερεύνηση, η μάχη, η επίλυση γρίφων και άλλα. ‘Όπως και να ‘χει, ακριβώς λόγω αυτής της άνεσης στον χρόνο τα video games χρησιμοποιούν αυτή τη διάρκεια ώστε να «στήσουν» πιο περίπλοκους κόσμους, ιστορίες και χαρακτήρες σε αντιδιαστολή με τα παραδοσιακά μέσα των ταινιών ή των τηλεοπτικών σειρών.

Πιο συγκεκριμένα, και όσον αφορά το horror είδος, ο Richard Rouse III (lead designer και συγγραφέας για τα The Suffering και The Suffering: Ties That Bind, για το οποίο πρώτο μέρος έχω ήδη κάνει τρία livestreaming και ακολουθεί το τέταρτο, και μάλλον τελευταίο, σύντομα) επισημαίνει ότι το συγκεκριμένο είδος είναι ιδανικό για τα video games καθώς παρουσιάζει  έναν οικείο σε όλους κόσμο αλλά με αρκετές ανατροπές και αναπροσαρμογές ώστε να τον μετατρέψει σε ένα φανταστικό και ειδικό μέρος. Συνήθως, οι ιστορίες τρόμου στα video games διαδραματίζονται σε γνώριμα μέρη ούτως ώστε να είναι σχετικά αναγνωρίσιμα από τους παίχτες, να αναπτύσσεται μια διαλεκτική μεταξύ των δύο «κόσμων» και με τις απειλές κάποιας άγνωστης δύναμης να διαμορφώνουν τους μηχανισμούς και τους κανόνες στα οποία καλείται ο παίχτης να εγκλιματιστεί προκειμένου να επιβιώσει σε αυτή την «εναλλακτική» πραγματικότητα. Η σύζευξη του horror στοιχείου με τα video games είναι ο κατάλληλος τρόπος ώστε να παρουσιαστούν οι σκοτεινές πλευρές της ανθρωπότητας και θα συμφωνήσω με τον Richard Rouse III στην επισήμανσή του ότι όσο εξελίσσεται αυτή η διαλεκτική απομακρύνεται η απλή εξομοίωση άλλων μέσων.  Στον συγκεκριμένο τίτλο, όπως και στην πλειονότητα των πρόσφατων παιχνιδιών με κοινωνικές προεκτάσεις και ευαίσθητη θεματολογία, ανεξαρτήτως genre, αυτό που ανακαλύπτω και ενθουσιάζομαι κάθε φορά είναι ο αποκαλούμενος τέταρτος τοίχος* του μέσου, ο οποίος μπορεί ανά πάσα στιγμή να διαρραγεί και ο πρωταγωνιστής ή γενικά το concept να απευθυνθεί προς εμάς. Είναι ένα διακριτό σημείο το οποίο απομακρύνει κάθε είδους ένσταση (όπως έγινε και με τα κομιξ) για τα χαρακτηριστικά των video games ως τέχνη.

*Ο τέταρτος τοίχος αποτελεί ένα νοητό σημείο στο χώρο της θεατρικής σκηνής που ενώνει τον κόσμο, όπου διαδραματίζεται το έργο, και το κοινό. Στον κινηματογράφο και την τηλεόραση ο τέταρτος τοίχος είναι η κάμερα και η οθόνη. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Μάρω Κακοσίμου: «Εκεί που παρακολουθείς την ταινία σου, συνεπαρμένος από την πλοκή και τις ερμηνείες, συμβαίνει κάτι και επανέρχεσαι στην πραγματικότητα, συνειδητοποιώντας ότι βρίσκεσαι εκτός ταινίας, στην αίθουσα του κινηματογράφου, στον καναπέ σου, κάπου αλλού τελοσπάντων. Ο ηθοποιός στρέφεται στο θεατή, τον κοιτά, του μιλά, εκφράζει τις σκέψεις του. Αγνοεί λοιπόν ότι βρίσκεται μέσα σε ταινία, κάνοντας κάτι που μας βγάζει από την ομαλή ροή της. Με αυτόν τον τρόπο παραβλέπει τον φανταστικό τοίχο που βρίσκεται ανάμεσά σε αυτόν και το θεατή, αυτόν που ονομάζουμε “τέταρτο τοίχο του κινηματογράφου”.

Innergalactic, planetary, planetary, innergalactic

Η ιστορία μας ξεκινά όταν ο Daniel επιστρατεύει όλη την υπομονή που τον διακατέχει -ή προσπαθεί τουλάχιστον να πείσει τον εαυτό του ότι διαθέτει- προκειμένου να βρει την κόρη του Stela η οποία το έσκασε από το σπίτι. Φτάνοντας στο πανέμορφο δάσος του Chřiby της Τσεχίας, όπου βρήκε καταφύγιο η κόρη του, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για το ίδιο μέρος στο οποίο πέρασε μεγάλο μέρος της εφηβείας του και, μάλιστα, είχε ορκιστεί να μην επιστρέψει ποτέ. Η έκβαση της ιστορίας, βέβαια, δεν εξελίσσεται με τον καλύτερο τρόπο για τον Daniel αφού οι αναμνήσεις του ανακαλούνται με ιδιόμορφο τρόπο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στην πραγματικότητα, αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι η προβολή της εσωτερικότητας του Daniel για την ερμηνεία του κόσμου. Τα πράγματα θα αρχίσουν να παίρνουν διαφορετική τροπή όταν θα συναντήσει διάφορους χαρακτήρες με τους οποίους θα αμφισβητήσει την ίδια τη φύση της πραγματικότητας. Η διήγηση της ιστορίας διαθέτει εξαιρετικό ενδιαφέρον και συγκαταλέγεται σε εκείνες που συζητούνται σε fora και communities, πράγμα πολύ ευχάριστο για τους λάτρεις του lore. Συγκινεί με την ειλικρίνειά και την straightforward θεματολογία του καθώς η διήγηση και η αισθητική με την οποία δραματοποιείται είναι από τα δυνατά σημεία του παιχνιδιού.

Δεν πρόκειται για κάποιο ταξίδι πνευματικότητάς και αυτογνωσίας προσπαθώντας να ανακαλύψει τον αυθεντικό εαυτό του αλλά για μια ακόμη τραγική ιστορία της τόσο απαξιωμένης καθημερινότητας. Η ιστορία περιλαμβάνει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά του ψυχολογικού horror δομημένη με την έντονη συναισθηματική βίωση καταστάσεων καταλήγοντας, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στην πολυπόθητη κάθαρση. Συνοψίζοντας το σενάριο, ο άνθρωπος θα βρεθεί προ των καθολικών του ευθυνών οφείλοντας, όπως αναφέρει ο Richard Kearney στο «Ξένοι, θεοί και τέρατα», να άρει την αποξένωση του άλλου με την αναγνώριση: α) του εαυτού ως άλλο, β) τον άλλο ως (μερικώς, τουλάχιστον) ένα άλλο εγώ. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα σπάσει το απόστημα της μονόδρομης σχέσης (sic) που δεν αναγνωρίζει τον Άλλον ως άξιο αναγνώρισης και εκτίμησης, ως αυθεντική ετερότητα. Μέσα από αυτές τις ανθρώπινες ιστορίες το τέρας αποδομείται και απομυθοποιείται, το αρχετυπικό μοντέλο ενός απόκοσμου alienated και αποδιοπομπαίου προσωπικού ή και κοινωνικού στοιχείου δε διαθέτει πλέον ισχύ για να του κενωθούν κατευναστικά οι κατηγορίες και αναλαμβάνουμε όλοι τις ευθύνες μας μπροστά στην τραγωδία. Να σας ενημερώσουμε σε αυτό το σημείο ότι το παιχνίδι διαθέτει τρία διαφορετικά endings αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών σας.

Book of Daniel

Το Someday You’ll Return αυτοπροσδιορίζεται ως psychological horror adventure ή ετεροπροσδιορίζεται ως walking simulator. Στην  πραγματικότητα οι χαρακτηρισμοί στα reviews προσδίδουν ετεροχρονισμένα και άστοχα τις περισσότερες φορές επιφανειακά generic χαρακτηριστικά προσπαθώντας να δημιουργηθεί ένα φαντασιακό  τυπολογικό index χωρίς να ανταποκρίνονται πάντα στην πραγματικότητα  ή/και να περιορίζονται αποκλειστικά σε μια «καφκικού» τύπου ειδολογική και εν πολλοίς επιφανειακή και καταχρηστική «ανάλυση». Σε ακαδημαϊκό επίπεδο είναι όντως ενδιαφέρουσα και ενίοτε εποικοδομητική μια σχολαστική μελέτη/διευκρίνιση για ερευνητικούς σκοπούς. Πολύ φοβάμαι όμως ότι στην πλειονότητά τους (τουλάχιστον συντηρητική η εκτίμηση) δεν απασχολεί ιδιαίτερα τον «ειδικό» mainstream τύπο κάτι τέτοιο. Δεν χωρά αμφιβολία ότι το παιχνίδι συγκαταλέγεται σε ένα είδος walking simulator χωρίς να περιορίζεται ή να εξαντλείται σε αυτό αφού, όπως θα δούμε και παρακάτω, η διεύρυνση που επιτυγχάνεται από την σχετική ανοιχτότητα του gameplay επιφέρει την απομάκρυνση από τον ειδικό όρο walking simulator προσεγγίζοντας περισσότερο τον γενικότερο και πιο κατάλληλο για την περίσταση όρο horror adventure. Αυτό για αρχική παρατήρηση. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί πληθώρα game mechanics και αυτό συμβάλει στο να σπάσει η μονοτονία της γραμμικής εξέλιξης και το καταφέρνει αρκετά καλά εξασφαλίζοντας την ικανοποίηση του παίχτη και την επιθυμία του να συνεχίσει καθώς θα είναι ιδιαίτρα απασχολημένος. Η αλληλεπίδραση κυμαίνεται σε ικανοποιητικά επίπεδα με τον Daniel να συνάπτει σχέσεις τόσο μέσα από τις πληροφορίες που προκύπτουν στις περιοχές που επισκέπτεται, υπό την μορφή  γεωγραφικών, ιστορικών και θρησκευτικών παραγόντων μέσα από τουριστικές επιγραφές και QR codes (που έχετε τη δυνατότητα να σκανάρετε με το πραγματικό σας κινητό τηλέφωνο), όσο και μέσω του lore. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο προσκήνιο του παιχνιδιού παρουσιάζονται ιστορικά μέρη και αξιοθέατα της πανέμορφης Τσεχίας.

Στα ενδότερα του gameplay, λοιπόν, περιλαμβάνονται μηχανισμοί αναρρίχησης, κολύμβησης, κάλυψης/απόκρυψης, escape sequences, επίθεσης με διάφορα αντικείμενα, χρήση εξειδικευμένων αντικειμένων όπως πυρσοί, κόπτες για σύρματα, συνδυασμός αντικειμένων στο inventory και άλλα πολλά. Επίσης, ενδιαφέρον παρουσιάζει το λιτό και πρακτικό σύστημα crafting potions μέσα από το tab herbalism. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού θα χρειαστείτε τη συμβολή ποικιλίας βοτάνων με ιαματικές και άλλες ιδιότητες που θα σας δώσουν όλα εκείνα τα εφόδια προκειμένου να αντιμετωπίσετε και να ξεπεράσετε συγκεκριμένες καταστάσεις τόσο φυσικές όσο και ψυχικές. Έτσι για παράδειγμα, με το true sight potion θα αποκτήσετε την ιδιότητα να ανακαλύπτετε/αποκρυπτογραφείτε μυστικά σε διάφορες τοποθεσίες υπό τη μορφή οραμάτων και για το οποίο απαιτείται να συλλέξετε 1 mandrake, 1 psilocybe (μανιτάρια), 2 henbane και 1 devil’s trumpet. Τα βότανα μπορείτε να τα επεξεργαστείτε καθ’ υπόδειξη της συνταγής -τις οποίες θα ανακαλύψετε σχετικά γρήγορα- με το να κόψετε διάφορα τμήματά του, να τα συνθλίψετε και να τα μαγειρέψετε. Έτσι, βάσει της συγκεκριμένης συνταγής θα πρέπει να συνθλίψετε τη ρίζα ενός mandrake, να ρίξετε 2 ολόκληρα psilocybes στην χύτρα, να συνθλίψετε δύο φύλλα henbane και, τέλος, να συνθλίψετε μια ρίζα devil’s trumpet. Αν τα κάνετε όλα σωστά τότε εμφανίζεται μια πράσινη ένδειξη δίπλα στα υλικά της συνταγής. Υπάρχουν, επίσης, συνταγές για να ανακουφιστείτε από τη ναυτία που θα νιώθετε όταν θα προσπαθείτε να διασχίσετε γέφυρες ή να απομακρύνετε την επίδραση του κακού επάνω σας όταν σας αγγίζει κάποιο «τέρας», να ανακαλύπτετε κρυφά μηνύματα μέσα σε βιβλία και φωτογραφίες, να διακρίνετε στοιχεία του παρελθόντος και άλλα πολλά. Τα βότανα τα ανακαλύπτετε κυρίως μέσα στο δάσος οπότε φροντίστε να έχετε προμήθειες αν και είναι δύσκολο να σας λείψει πραγματικά κάτι.  Γενικά, διασκέδασα πολύ με αυτό το crafting σύστημα και είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη για παιχνίδι του είδους.

Ο βασικός χειρισμός περιλαμβάνει επίσης την χρήση inventory, documents, collectibles τα οποία αποτελούνται από αντικείμενα που βρίσκονται διασκορπισμένα σε μυστικά ή/και δυσπρόσιτα σημεία. Το βασικότερο από τα lore αντικείμενα αποτελεί το ημερολόγιο της Stela. Όπως και το ημερολόγιο του Daniel, έτσι και της Stela, αναφέρεται σε περιστατικά της ζωής της που περιστρέφονται -αλλά δεν περιορίζονται- γύρω από την κατασκήνωση και τη σχέση της με τον πατέρα της, τα υπόλοιπα παιδιά, τις εφηβικές ανησυχίες, τους έρωτες, τις απογοητεύσεις. Οι καταχωρήσεις στο ημερολόγιο της Stela εμφανίζονται ανάλογα με τις ενέργειες, τις ανακαλύψεις και την πορεία σας. Στην πραγματικότητα, όλα είναι καταγεγραμμένα και ο Daniel είτε θα προσπαθήσει να τα αποκωδικοποιήσει είτε να τα αποκαλύψει σιγά σιγά με την ολική επαναφορά του μνημονικού του· μια αποκαλυπτική διαδικασία και ταυτόχρονα επίπονη.

Το τηλέφωνο θα το χρησιμοποιείτε τόσο για την επικοινωνία σας με διάφορους χαρακτήρες αλλά και ως πηγή φωτισμού για τα πιο σκοτεινά (κυριολεκτικά και μεταφορικά) σημεία του παιχνιδιού μέχρι να ανακαλύψετε και άλλους εναλλακτικούς τρόπους φωταγώγησης. Επίσης, μια επιπλέον λειτουργία του τηλεφώνου σας είναι η πλοήγηση με το GPS η οποία θα σας φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη για ένα μικρό σχετικά χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια θα βασιστείτε σε σημάνσεις, ίχνη και αποτυπώματα στο έδαφος και διάφορα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος προκειμένου να βρείτε την πορεία σας. Σε γενικές γραμμές η εξερεύνηση είναι επιτρεπτή στο χάρτη του παιχνιδιού. Λόγω του τελευταίου αυτού χαρακτηριστικού θα ανακαλύψετε πολλά μυστικά όπως collectibles, badges, σελίδες από παραμύθια/ιστορίες που συνδέονται έμμεσα με το lore του παιχνιδιού, εναλλακτικές διαδρομές, πολλά υποσχόμενα σταυροδρόμια και γενικά επικρατεί μια αλληλουχία επιλογών. Θα οδηγηθείτε σε σκοτεινές σπηλιές, θα ανακαλύψετε παράξενες τοιχογραφίες που προβάλουν αινιγματικά σημεία της ιστορίας προσφέροντας λύσεις στους γρίφους. Και αυτό το σημείο το διασκέδασα πάρα πολύ καθώς τα στοιχεία που παρουσιάζει το παιχνίδι δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα και δυναμική ώστε να συνεχίσετε την αναζήτησή σας. Τολμώ να πω ότι μέχρι κάποιο βαθμό ένιωσα όπως στο πρώτο Silent Hill.

Ως προς τους γρίφους και τα puzzles, το παιχνίδι διαθέτει ποικιλία και η δυσκολία τους κυμαίνεται σε μέτριο επίπεδο. Κάποιες φορές θα δυσκολευτείτε να προσανατολιστείτε και χρειάζεται να επιδείξετε αρκετή υπομονή καθώς είναι εύκολο να χαθείτε ειδικά αν παρακάμψετε κάποια σημεία και επιδοθείτε σε «ελεύθερη» εξερεύνηση. Επίσης, θα κληθείτε να ανακαλύψετε passwords, να συνδυάσετε αντικείμενα ακολουθώντας κάθε pattern που σας προσφέρει το παιχνίδι, να χρησιμοποιήσετε με συγκεκριμένο τρόπο και σε συγκεκριμένο χρόνο κάποια περιβαλλοντικά στοιχεία και γενικά η φύση τους περιορίζεται σε αυτό το μοτίβο. Καταλήγοντας, οι γρίφοι είναι εύκολοι και δε θα αντιμετωπίσετε δυσκολίες.

Οι παράξενες οντότητες που θα αντιμετωπίσετε είναι ελάχιστες αλλά ιδιαίτερα προκλητικές αν αναλογιστείτε ότι κάποιες από αυτές όταν σας εντοπίσουν επιδίδονται σε δυνατές κραυγές και σας ακινητοποιούν χωρίς να έχετε δυνατότητα διαφυγής καταλήγοντας αναπόφευκτα στον θάνατο. Όταν χάνετε, δηλαδή αν πέσετε από μεγάλο ύψος ή σας επιτεθεί κάποιο από τα τέρατα, επιστρέφετε σε πολύ κοντινό σημείο. Επιπλέον, αναφορικά με τους εχθρούς, δεν το βρήκα τόσο ενοχλητικό αυτό το σύστημα, όπως παρακολούθησα σε σχολιασμούς στην κοινότητα του παιχνιδιού, και με λίγη προσοχή μπορείτε να αποφύγετε σχετικά εύκολα τα τέρατα συνεχίζοντας την περιπέτειά σας. Προκειμένου να τα εξουδετερώσετε πρέπει να καταστρέψετε κάποιους μηχανισμούς χρησιμοποιώντας ένα μαγικό τοτεμικό αντικείμενο το magical stake καρφώνοντάς το στο έδαφος. Με το ίδιο αντικείμενο μπορείτε να ανυψώσετε για περιορισμένο χρονικό διάστημα κάποια αντικείμενα-πλατφόρμες ώστε να σκαρφαλώσετε είτε να  ανακαλύψετε εξόδους κάτω από αυτά. Για να κρατήσει περισσότερο η επίδραση της επίθεσης ή της ανύψωσης θα πρέπει να γίνεται περισσότερο charged. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η CBE Software κυκλοφόρησε patch που διορθώνει χαρακτηριστικά του stealth και κάποια προβλήματα με το magical stake που προκύπτουν με τη χρήση του στο έδαφος. Προφανώς υπήρξαν και σημεία όπου προσπάθησα να διαφύγω τρέχοντας, αδιαφορώντας για τα μυστικά που ίσως προσπερνούσα, προκειμένου να προχωρήσει η δράση του παιχνιδιού αλλά αφορούσαν ελάχιστες σκηνές.

Reality check

Τα γραφικά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού περιλαμβάνουν όλα εκείνα τα κατάλληλα στοιχεία ώστε να δηλωθεί η αντίστοιχη ατμόσφαιρα. Αρχικά, τα ειδυλλιακά τοπία αποπνέουν μια σχετική ηρεμία· σιγά σιγά και με την εκδίπλωση του σεναρίου η μετάβαση στον σκοτεινό κόσμο του παρασκηνίου -που ταυτόχρονα μεταφράζεται και σε inner self  story- θέτει νέα δεδομένα στο παιχνίδι.  Θα κινηθείτε κυρίως μέσα στο δάσος της περιοχής, σε σπηλιές, ερμητικά κλειστές εγκαταστάσεις, θα γίνετε μάρτυρες αλλά και συμμέτοχοι σε βδελυγμίες, σε flashbacks και υποψίες εναλλακτικών πραγματικοτήτων, σε πυρετώδεις παραισθήσεις, σε αναμνησιακούς μικρούς θανάτους, σε παρορμήσεις και απωθημένες σκέψεις. Όλα τα παραπάνω θα καθορίσουν την μετέπειτα στάση του Daniel με απώτερο σκοπό την αφύπνιση και την συνειδητοποίηση. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησής σας θα νιώθετε πάντα να υποβόσκει μια απροσδιόριστη απειλή. Δεν αναφέρομαι στα καθαρά horror στοιχεία του παιχνιδιού με τα τερατόμορφα όντα αλλά στον επώδυνο τρόπο με τον οποίο ο Daniel αρχίζει να αντιλαμβάνεται και να βιώνει μια διαφορετική πραγματικότητα από αυτή μου γνώριζε μέχρι σήμερα.

Τόσο οι εσωτερικοί χώροι αλλά κυρίως οι εξωτερικοί είναι προσεγμένοι και ειδικά οι τελευταίοι είναι πανέμορφοι. Τα μοντέλα των χαρακτήρων αποδίδουν με σχετική άνεση τις συναισθηματικές τους εντάσεις τόσο με τις προσωπικές εκφράσεις τους όσο και με την θεατρική κινησιολογία. Το animation κυμαίνεται και αυτό σε ιδιαίτερα ικανοποιητικό επίπεδο. Το περιβάλλον είναι έτσι δομημένο δημιουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια σχεδόν ρεαλιστική εμπειρία. Ο «εναλλακτικός» κόσμος είναι εφάμιλλης αισθητικής με εκείνον του Silent Hill (υπάρχει και σχετικό easter egg) και οι φίλοι της σειράς θα ενθουσιαστούν. Στο συγκεκριμένο μέρος θα περιπλανηθείτε σε εφιαλτικά σκηνικά, θα συναντήσετε γκροτέσκες φιγούρες, σωλήνες και ρίζες να αναπτύσσονται παράλληλα γύρω και μέσα από αντικείμενα, μια απειλητική ενοχική σκοτεινή γλίτσα ξεπροβάλλει από παντού, ιεροσυλίες και λησμονημένες τελετές από την παλαιολιθική εποχή αναβιώνουν απειλώντας και την πραγματικότητα του Daniel.

Η μουσική είναι εξαιρετική και συνοδεύει τους χαρακτήρες της ιστορίας σε κάθε τους εξομολόγηση και παρότρυνση. Τα voice over είναι πολύ καλά και η φωνή του Daniel προσωπικά με έπεισε ότι ο χαρακτήρας του εξελίσσεται συναισθηματικά και δεν είναι αδιάφορη όπως αναφέρουν τα περισσότερα reviews. Οι διάλογοι είναι κι αυτοί προσεγμένοι, κατανοητοί επιτυγχάνοντας απόλυτα την ενσυναίσθηση με τους χαρακτήρες. Το παιχνίδι διαρκεί περίπου 15 ώρες και μπορεί εύκολα να επιμηκυνθεί στις 25+ αν προσπαθήσετε να ανακαλύψετε περισσότερα μυστικά και να συλλέξετε όλα τα αντικείμενα.

Someday in time

Το Someday You’ll Return είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι που δεν προκύπτει από στείρο μιμητισμό. Η ιστορία που διηγείται είναι ανθρώπινη και τραγική χωρίς υπερβολές και άτοπους συναισθηματισμούς. Η εκτέλεση και η δραματοποίηση είναι από τα δυνατά σημεία του. Ως προς το gameplay, προφανώς και δεν θα ικανοποιήσει την πλειονότητα των παιχτών αφού κάποιοι θα το θεωρήσουν κοινότοπο και κάποιοι καχύποπτα υπερβολικό. Η αλήθεια είναι ότι κάποια σημεία θα μπορούσαν να διαρκούν λιγότερο ή κάποια mechanics όπως το climbing να περιορίζονταν. Με το τελευταίο patch το περιεχόμενο αυτών των συνθηκών, όπως ισχυρίζεται η εταιρεία, διορθώνεται. Όπως ήδη ανέφερα -και συνοψίζοντας όλη την εμπειρία μου με το παιχνίδι-, θεωρώ άδικες και προκατειλημμένες σε μεγάλο βαθμό τις όποιες αρνητικές αντιδράσεις. Πρόκειται για ένα πανέμορφο και συγκινητικό παιχνίδι που προσφέρει αρκετές ώρες διασκέδασης με την ποικιλία του gameplay.

Ευχαριστούμε θερμά την CBE Software για τη διάθεση του παιχνιδιού.

0 σχόλιο
6

Ίσως σε ενδιαφέρει:

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies Συμφωνώ Μάθετε περισσότερα εδώ

Privacy & Cookies Policy