Home HOT Simulacrum Chapter One – Α Preview

Simulacrum Chapter One – Α Preview

Γράφει ο Στέλιος Αναγνωστόπουλος

So, we meet again

Σκοτεινό δωμάτιο, brightness level 3, headphones, snacks, αναψυκτικό. Αυτή είναι η full «εξάρτηση» ενός παρωρίτη gamer λίγο πριν την είσοδό του στον κόσμο ενός horror game· μια ιεροτελεστία λίγο πριν πατήσει το start button. Στη συνέχεια, τουλάχιστον όσο με αφορά, θα προστεθεί σημειωματάριο και μολύβι. Ο κοσμικός τρόμος του Silent Hill -ο οποίος δεν είναι πάντα αποκρυπτογραφήσιμος- καθιέρωσε νέα επίπεδα ακόμα και στον τρόπο προετοιμασίας μας γι’ αυτόν. Αποκομμένος οικειοθελώς από το περιβάλλον σου θα έρθεις αντιμέτωπος για μια ακόμη φορά με πλάσματα της κρυπτοζωολογίας μιας εναλλακτικής εξέλιξης των ειδών καθώς και με σπιλωμένους χώρους εκτός σχεδίου πραγματικότητας. Το ερώτημα είναι κάθε φορά το ίδιο· είσαι αρκετά τολμηρός για να τα αντιμετωπίσεις;

A story full of secrets

Η ιστορία μας ξεκινάει στο διαμέρισμα της νεαρής Abigail όπου η γάτα της -φανερά ανήσυχη- προσπαθεί να βγει από το δωμάτιο. Καθώς η ηρωίδα προσπαθεί να της ανοίξει την πόρτα εξαφανίζεται ως δια μαγείας το πόμολο. Παράλληλα ακούγεται ένας παράξενος ήχος από το καθιστικό. Παρατηρεί ότι ένας από τους πίνακες δε βρίσκεται στη θέση του αλλά έχει αντικατασταθεί από άλλον, σκοτεινό και ανοίκειο. Πλησιάζει, τον αγγίζει διστακτικά και μεταφέρεται σε ένα διαφορετικό και άγνωστο σε αυτήν μέρος. Όταν συνέρχεται από το αρχικό σοκ, βρίσκει τοιχοκολλημένο ένα αινιγματικό μήνυμα υπογεγραμμένο από κάποια Jennifer. Μαζί με αυτό θα εντοπίσει και ένα φακό. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησής της θα συναντήσει υποχθόνια αλλά και χθόνια «τέρατα», παγίδες, προκλήσεις από έναν κόσμο με τα δικά του νοήματα και τάξη. Δυστυχώς, λόγω του ανολοκλήρωτου του παιχνιδιού είναι εύλογο να μη διαθέτουμε όλες τις πληροφορίες για την εξέλιξη της πλοκής οπότε επιφυλάσσομαι μελλοντικά για μια πλήρη ανάλυση της ιστορίας.

Dark arts

Η πρώτη αντίδραση είναι αυτόματη και αναμενόμενη αλλά όχι αποτρεπτική. Η old school αισθητική είναι η απεικονιστική επιλογή της Prymordium για τον τίτλο της και παραπέμπει στο Silent Hill και πιο συγκεκριμένα στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς. Ο δημιουργός δεν παραλείπει να δηλώνει τις πνευματικές αυτές ρίζες σε κάθε ευκαιρία με τα σμιλευμένα από τη βλασφημία pixel αλλά τείνει να τονίσει περισσότερο τα προσωπικά του χαρακτηριστικά. Εφέ, gameplay, ήχος, save system, to name of a few, ακολουθούν το ίδιο μοτίβο. Άλλωστε, το λατινικό «simulacrum» σημαίνει ομοίωμα αν και είμαι σίγουρος ότι δεν αναφέρεται αποκλειστικά στο παιχνίδι της Konami. Προσωπικά, θεωρώ ότι η μηχανή γραφικών είναι απλά η δίοδος στον κόσμο του παιχνιδιού χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος για να απογοητευτούμε προκαταβολικά ότι θα συναντήσουμε ετοιμοπαράδοτες ή εδραιωμένες ιδέες και τετριμμένους τρόπους σκέψης. Δεν τίθεται θέμα «συμβιβασμού» και η επιλογή αυτή δεν επισκιάζει το υπόλοιπο παιχνίδι αφού τα γραφικά συσσωματώνουν την αισθητική των ασάλευτων, ακρωτηριασμένων με ανείπωτους τρόπους πτωμάτων, την ομιχλώδη ατμόσφαιρα και το επικατάρατο αδιέξοδο των διαδρόμων με το μυστηριώδες υπόβαθρο του σεναρίου. Στο περιβάλλον έρχονται να προστεθούν οι ερμητικά κλειστές πόρτες, ανεξήγητοι ήχοι και σε μια περίπτωση -για την οποία θα επικοινωνήσω με την Prymordium για να μου το επιβεβαιώσει καθώς δεν κατάφερα να την αναπαράγω- πέρασε από μπροστά μου μια διάφανη παρουσία, σαν αερικό, μετά από έναν ήχο κουδουνίσματος. Πραγματικά ανατριχιαστικό! Η μουσική, οι νυκτωδίες, το κρεσέντο των σκοτεινών limbo loops συντελούν στην ενίσχυση του διαβρωμένου και κριματισμένου περιβάλλοντος. Η εναλλαγή των μουσικών μοτίβων και της έντασης αρκεί για να σου δημιουργήσει αίσθημα ανασφάλειας και αναζήτησης καταφυγίου. Όση ώρα γράφω αυτό το preview, ακούω το soundtrack του παιχνιδιού έξω από το context (το κάνω αρκετά συχνά στα παιχνίδια) και πραγματικά μου δημιουργεί ένα αίσθημα ψυχολογικής «απόγνωσης»! Οι μονόλογοι, οι διάλογοι και το κείμενο αποφεύγουν τις υπερβολές και τις γενικεύσεις και θα σε μυήσουν χωρίς χρονοτριβή στο σύμπαν του παιχνιδιού. Το animation είναι αρκετά ομαλό, οι χαρακτήρες είναι καλά σχεδιασμένοι αλλά λείπει η έκφραση και η πλαστικότητα των προσώπων. Αυτό γίνεται αντιληπτό κυρίως στα cutscenes τα οποία έχουν δημιουργηθεί με την ίδια μηχανή γραφικών. Μου έκανε εντύπωση, ωστόσο, το μοντέλο της πρωταγωνίστριας μετά από ένα δραματικό cutscene όπου σχηματίστηκαν σημάδια από πληγές και σκισίματα στα ρούχα της. Το lore του παιχνιδιού περιλαμβάνει μυστικιστικά σύμβολα, δυσπρόφερτες λέξεις, αποκρυφιστικά και τελετουργικά βιβλία που υπόσχονται απαγορευμένες γνώσεις εξοστρακισμένων αιρετικών και δυνάμεις τόσο γοητευτικές όσο και επικίνδυνές. Το πρώτο κεφάλαιο ολοκληρώνεται με ένα πολύ ωραία δομημένο και σεναριακά συμπυκνωμένο cutscene που εξάπτει τη φαντασία και γεννά πολλά ερωτήματα για την εξέλιξη της ιστορίας. Εν κατακλείδι, το στήσιμο του παιχνιδιού φανερώνει μια αυθεντική σχέση των δημιουργών με το context των survival horror.

Gamepray for your soul

Ο χειρισμός είναι πολύ απλός. Έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε keyboard (WASD, shift για run,E για action, tab για intentory), σε συνδυασμό keyboard/mouse και gamepad. Δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα εκτός από ένα-δύο σημεία με το mouse όπου λόγω της γωνίας θέασης δυσκολευόταν να προσανατολιστεί η χαρακτήρας με το «κλικάρισμα». Το inventory, όπως θα παρατηρήσετε, είναι λιτό. Χωρίζεται σε τέσσερα tabs: Map, Memos, Options και Quit. Το «map» είναι ο κλασικός χάρτης με όλες τις πληροφορίες για τα μέρη που έχεις ήδη επισκεφτεί, με σύμβολα και υποδείξεις για save points, κλειστές πόρτες, σκάλες, puzzles και λοιπά -με εμφανείς και εδώ τις επιρροές από το Silent Hill-, τα «memos» όπου θα ανατρέξεις πολλές φορές για στοιχεία αποτυπωμένα σε έγγραφα, βιβλία και memorabilia που ανακαλύπτεις, «options» με τις τεχνικές ρυθμίσεις του παιχνιδιού και «quit» -εν είδει panic button- για όσους δε μπορούν να τιθασεύσουν την ψευδαίσθηση της ασφάλειας (evil laugh eternally echoing). Δεν υπάρχει health ή stamina bar καθώς απουσιάζει το όποιο σύστημα μάχης. Προσωπικά δε με ενόχλησε καθόλου αφού αισθανόμουν να αιωρείται μόνιμα η απειλή μιας αδιευκρίνιστης παρουσίας. Σε κάποιο σημείο θα καταδιωχθείς από ένα «τέρας» προσπαθώντας να βρεις τον δρόμο διαφυγής μέσα από έναν υποτυπώδη λαβύρινθο. Αν δεν τα καταφέρεις, είναι one hit game over. Εκεί επικρατεί ψυχολογική αναστάτωση, ταραχή και στην προσπάθειά σου για επιβίωση συμβάλλει «αρνητικά» η μουσική υπόκρουση καθώς οξύνει αισθητικά την αγωνία σου. Τα puzzles είναι αρκετά προκλητικά και θα χρειαστεί να επιστρατεύσετε τη λογική και πολύ περισσότερο τη φαντασία σας. Ομολογώ ότι έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από το επίπεδο των γρίφων αν και ο τελευταίος με τα ζώδια με καθυστέρησε αρκετά μέχρι να καταλάβω τη λογική του. Η έλλειψη battle system εξισορροπείται από την ποικιλία και το βαθμό δυσκολίας των puzzles κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του παίκτη. Η διάρκειά του είναι γύρω στις δύο με τρείς, χορταστικές ωστόσο, ώρες. Είμαι ενθουσιασμένος γιατί πραγματικά ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Όταν πρότεινα στην υπόλοιπη συντακτική ομάδα του JustGamer να κάνουμε το preview δεν περίμενα αυτή την έκπληξη. Πολλά μπράβο στην Prymordium!

0 σχόλιο
4

Ίσως σε ενδιαφέρει:

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies Συμφωνώ Μάθετε περισσότερα εδώ

Privacy & Cookies Policy