fbpx
Home JG Originals Retro Corner | R -Type

Retro Corner | R -Type

Γράφει ο/η Αρίσταρχος Παπαδόπουλος

Αν κάποιος μου έλεγε ότι μετά από 24 χρόνια (σας πάω στο 2012 τώρα) από την κυκλοφορία του R-Type στον Amstrad CPC (Νοέμβριος 1988) πρέπει να αντιμετωπίσω ξανά την διαβολική αυτοκρατορία BYDO στον Amstrad, θα του απαντούσα ότι δεν έχουν πλέον νόημα τέτοιες διενέξεις και θα αναζητούσα διπλωματική λύση.

Όχι ότι η έκδοση για Amstrad από την Electric Dreams (μια θυγατρική της Activision) ήταν απελπιστικά κακή. Τα γραφικά (MODE 1, 320×200 ανάλυση και 4 χρώματα) ήταν αρκετά λεπτομερή και αναγνωρίσιμα σε σχέση με τα ηλεκτρονικά. Ο ήχος (από τον Richard Stevenson) περιοριζόταν μόνο στα απαραίτητα, αλλά με αξιοπρεπή ηχητικά εφέ. Μουσική δεν υπήρχε πουθενά, ούτε καν στο κεντρικό μενού. Όμως, το μεγαλύτερο μειονέκτημα ήταν ότι η έκδοση του Amstrad ήταν απευθείας μεταφορά (port) από τον Spectrum. Αυτό είχε ως συνέπεια το παιχνίδι να είναι αρκετά αργό και με “σπασμένη” κίνηση στα γραφικά και στους χαρακτήρες (sprites).

Θυμάστε όταν αναφέρθηκα στην πονεμένη ιστορία των arcade conversions στα 8-bit; Αυτή είναι η δεύτερη ασθένεια από την οποία έπασχε ο CPC, τα Spectrum ports. Η υποτίμηση του υπολογιστή και η τεμπελιά-τσιγκουνιά των εταιριών να προσλάβουν επιπλέον προγραμματιστές είχε σαν αποτέλεσμα….το R-Type για παράδειγμα! Επιπλέον οι προθεσμίες ήταν ασφυκτικές. Επίσης, τα δύο μηχανήματα μοιράζονταν σχεδόν την ίδια αρχιτεκτονική (είχαν τον ίδιο επεξεργαστή Ζ80), πράγμα που έκανε την διαδικασία μεταφοράς από το ένα στο άλλο πιο εύκολη. Πάντα, όμως, την πλήρωνε ο Amstrad.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι η ευθύνη δεν ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους προγραμματιστές. Στο CPC Wiki Forum ο προγραμματιστής που ανέλαβε την έκδοση για Amstrad, Keith A. Goodyer, λέει χαρακτηριστικά: “Η Electric Dreams/Activision μου έδωσε 21 ημέρες για να κάνω τη μεταφορά [ΣτΜ: από Spectrum]. Μακάρι να είχα το χρόνο να κάνω μια ωραία έκδοση σε Mode 0 με καινούρια γραφικά, αλλά δυστυχώς δεν ήταν γραφτό να γίνει”.

Ο Bob Pape είναι ο προγραμματιστής που ανέλαβε την αρχική μετατροπή (conversion) του R-Type από τα ηλεκτρονικά στον Spectrum, έγραψε ένα υπέροχο βιβλίο για την διαδρομή που είχε δουλεύοντας πάνω στο παιχνίδι. Το βιβλίο το έκδωσε μόνος του σε ηλεκτρονική μορφή και το διαθέτει ελεύθερα στην ιστοσελίδα του (http://bizzley.com/). Πιστέψτε με, αξίζει να το διαβάσετε. Θα καταλάβετε πολλά για το τί σήμαινε να είσαι προγραμματιστής την δεκαετία του 1980 και πώς γίνονταν οι διαπραγματεύσεις με τις εταιρείες.

Στο 2012 τώρα η Γαλλική προγραμματιστική ομάδα “Easter Egg” (Carl-Stephane Berquez[Fano]: Code, Richard Gatineau[TotO]: Graphics, Julien Riet[iXien]: Sound), σε συνεργασία με τον Bob Pape, ο οποίος παραχώρησε τον πηγαίο κώδικα του Spectrum, επανακυκλοφόρησε το R-Type για Amstrad CPC με 128kb μνήμης RAM (τρέχει και σε 464, 664 με επέκταση μνήμης). Η ομάδα άρχισε να δουλεύει πάνω στο παιχνίδι από τον Δεκέμβριο του 2009. Δυστυχώς η ιστοσελίδα της ομάδας (cpc.rtype.fr) δεν είναι πλέον ενεργή, αλλά μέσα στο CPC Wiki Forum μπορείτε ακόμα να βρείτε το αρχείο του παιχνιδιού.

Το αποτέλεσμα πραγματικά σε αφήνει άφωνο! Το παιχνίδι από όλες τις απόψεις πλησιάζει την τελειότητα και πολλές φορές την ξεπερνά. Υπερβολές; Δεν νομίζω, αρκεί κανείς να δει τις εικόνες (screenshots). Τα γραφικά είναι καλοσχεδιασμένα και πολύχρωμα (Mode 0: 160×200 ανάλυση, 16 χρώματα). Εύκολα μπορεί κάποιος να ξεγελαστεί και να νομίσει ότι πρόκειται για κάποιο 16-bit μηχάνημα.  Τα γραφικά στο παρασκήνιο (background) είναι αρκετά λεπτομερή και ποικιλόμορφα, ενώ αρκετές φορές έχουν και parallax scrolling (παπυροειδής αναδίπλωση – αυτή και αν είναι μετάφραση!). Τα χρώματα έχουν αποδοθεί σωστά. Πάντα έβρισκα τη χρωματική παλέτα του Amstrad φωτεινή και χαρούμενη! Οι λεπτομέρειες στα γραφικά που έχουν αποκατασταθεί, ή αντικατασταθεί, είναι πολλές και καλοδεχούμενες.

Η κίνηση και ο έλεγχος του διαστημοπλοίου και των λοιπών χαρακτήρων είναι ομαλότατη. Σχεδόν τα πάντα κινούνται σε βήματα του ενός pixel, ή τεσσάρων. Τώρα έχουμε στην διάθεσή μας δύο κουμπιά, ένα για την εκτόξευση λέϊζερ και το δεύτερο για την αποκόλληση/κάλεσμα της βοηθητικής προστατευτικής σφαίρας. Το R-Type ήταν πάντα διάσημο σε όλες τις πλατφόρμες που εμφανίστηκε για την δυσκολία του. Στον Amstrad φαίνεται να έχει ισορροπήσει λίγο το επίπεδο δυσκολίας. Πλέον δε σε αποθαρρύνει και δίνει την εντύπωση ότι με λίγη εξάσκηση μπορείς να προχωρήσεις αρκετά.

Δίνοντας την εντολή “CAT” για να δούμε τα περιεχόμενα της δισκέτας, μεταφερόμαστε στην οθόνη των hi-scores και το όνομα του αρχείου που πρέπει να τρέξουμε είναι έτοιμο για επιλογή. Τα hi-scores σώζονται στην δισκέτα κάθε φορά που υπάρχει νέα καταχώρηση και μπορούν να επαναφερθούν στην αρχική κατάσταση μέσα από το κύριο μενού. Τρέχοντας το παιχνίδι πέρα από τα διάφορα λογότυπα, υπάρχει εισαγωγή με κινούμενες οθόνες και η μουσική από την εισαγωγή της έκδοσης για Amiga. Η Easter-Egg μας κακομαθαίνει, δεν είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες πολυτέλειες στον Amstrad.

Προχωρώντας πηγαίνουμε στην κύρια οθόνη μενού που έχει μουσική και εναλλάσσεται με την οθόνη των hi-scores. Εκεί υπάρχει και το μενού “OPTIONS”. Επιλέγοντάς το μπορούμε να κάνουμε διάφορες αλλαγές στο ύφος του παιχνιδιού. Με την “arcade” επιλογή το παιχνίδι παίζεται όπως αρχικά είχε κατασκευαστεί. Με την “casual” μπαίνουμε σε ένα υπό-μενού, όπου μπορούμε να επιλέξουμε επίπεδο, εάν διατηρούνται τα όπλα όταν χαθεί μια ζωή και αν το παιχνίδι ξαναρχίζει από το συγκεκριμένο σημείο που καταστράφηκε το διαστημόπλοιο μας ή από το σημείο ελέγχου (checkpoint). Ακόμα υπάρχει και ένας οδηγός στο πώς παίζεται το παιχνίδι που θυμίζει τις λειτουργίες επίδειξης (demo) των ηλεκτρονικών.

Επιπρόσθετα στα OPTIONS μπορούμε να αλλάξουμε τον αριθμό των ζωών που ξεκινάμε και των διαθέσιμων Credits για συνέχιση του παιχνιδιού όταν χαθούν όλες οι ζωές (πατώντας το πλήκτρο 5 στο πληκτρολόγιο κερδίζουμε ένα Credit – φόρος τιμής των προγραμματιστών στο M.A.M.E). Περαιτέρω υπάρχει η επιλογή για δοκιμή όλων των ήχων (Sound test), επαναφορά του πίνακα των hi-scores, καθώς και να δούμε τους τίτλους “τέλους” (Credits) σε ένα κλασσικό κινημ/κό animation. Στο σημείο αυτό αρχίζω να πιστεύω ότι ο ταπεινός CPC μετατράπηκε σε Megadrive/SNES! Μιας και αποκάλυψα ήδη ένα μυστικό, ας δούμε πως ενεργοποιείται το Cheat Mode του παιχνιδιού. Μπείτε μέσα στα Options και απλώς επισημάνετε την επιλογή Game Mode. Εκεί με το χειριστήριο, ή πληκτρολόγιο εκτελέστε τις εξής κινήσεις: “RRLLRRLLRLRL X (το 1ο κουμπί fire)”. Θα ακουστεί ένας ήχος, αν το κάνατε σωστά.

Τέλος υπάρχει η επιλογή για ήχο (Sound Mode). “MIXED” για ταυτόχρονη μουσική και ηχητικά εφέ κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, “MUSIC” μόνο για μουσική και “EFFECTS” μόνο για στερεοφωνικά ηχητικά εφέ. Η καταπληκτική μουσική που συνόδευε κάθε επίπεδο και μενού της arcade έκδοσης υπάρχει και εδώ και η απόδοσή της στα μέτρα των δυνατοτήτων του μικροτσίπ της Yamaha στον Amstrad είναι εκπληκτική. Η μουσική στο R-Type είχε πάντα μια ατμόσφαιρα θρίλερ και κινδύνου, αλλά και συγκρατημένης αισιοδοξίας στα προχωρημένα επίπεδα, ειδικά όταν πλησιάζουμε στο τέλος κάθε επιπέδου και πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον “μεγάλο κακό” (Boss fight). Μεγάλη ανακούφιση η μελωδία σχεδόν τσίρκου όταν η μονομαχία με το Boss τελειώνει επιτυχώς.

Μια αξέχαστη ανάμνησή μου ως παιδί από το R-Type στις αίθουσες ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ήταν όταν για πρώτη φορά αντίκρυσα το Boss στο τέλος του πρώτου επιπέδου. Ο συνειρμός των ταινιών “Alien” και “Aliens” με είχε γεμίσει απόλυτο τρόμο! Η ομοιότητα με τον τρομακτικό εξωγήϊνο οργανισμό στις ταινίες ήταν εκπληκτική, αλλά και το όλο σκηνικό ανάμεσα στα δύο έργα τέχνης (ναι για μένα τα βιντεοπαιχνίδια είναι μορφή τέχνης) παραπλήσιο. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ!

Η Easter Egg μας παρέδωσε την έκδοση του R-Type που πάντα άξιζε ο Amstrad CPC και την ευχαριστούμε θερμά!

  • Είδος παιχνιδιού (genre): Side scrolling shoot’em up
  • Ημερομηνία πρώτης κυκλοφορίας: 2012
  • Developer/Publisher: Easter-Egg, Original Developer/Publisher: IREM
  • Format παρουσίασης: Amstrad CPC 6128 emulated on Raspberry Pi 3B+ with Caprice 32

You may also like