fbpx
Home HOT Μια αναδρομή πριν το τέλος του Verdansk

Μια αναδρομή πριν το τέλος του Verdansk

Γράφει ο/η Βασίλης Χρυσανθακόπουλος

Εδώ και λίγους μήνες φημολογείται ότι ο αγαπημένος μας χάρτης του Call Of Duty Warzone θα καταστραφεί και ένας άλλος θα πάρει την θέση του. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτές οι φήμες επιβεβαιώθηκαν. Ένα πλοίο έφτασε πριν λίγες εβδομάδες στον Verdansk μεταφέροντας zombies και άρχισαν σταδιακά να εμφανίζονται σε διάφορες περιοχές του χάρτη με αποτέλεσμα στις 21 Απριλίου 22:00 ώρα Ελλάδος να βομβαρδιστεί ο Verdansk για να περιοριστεί η απειλή. Έτσι, με αφορμή το nuke event, το Just Gamer σας κάνει μια αναδρομή σε κάποιες σπαστικές, περίεργες και εντυπωσιακές στιγμές του παιχνιδιού.

Και εγένετο GULAG!

Στο πρώτο μου παιχνίδι, είχα ενθουσιαστεί γιατί ήταν ακριβώς αυτό που έψαχνα σε ένα battle royale, πιο γρήγορος ρυθμός από το PUBG, πιο ρεαλιστικό από το Apex και ευτυχώς δεν χρειαζότανε να χτίσεις. Ωστόσο, όταν πέθανα και περίμενα να με πετάξει στο μενού, εμφανίστηκε ένα cutscene με τον χαρακτήρα μου να σέρνεται και να φυλακίζεται σε ένα κελί. Δεν ήμουν μόνος σε εκείνη την φυλακή, υπήρχαν άλλα 5 με 6 άτομα και μόλις συνειδητοποίησα γιατί είμαι εκεί, εντυπωσιάστηκα. Όλοι οι φυλακισμένοι του Gulag είχαν την ευκαιρία να παλέψουν με έναν άλλον φυλακόβιο Man 2 Man με τα ίδια όπλα, με σκοπό ένας απ’τους δύο να επιστρέψει και πάλι στο παιχνίδι. Η ιδέα ήταν ιδιοφυές, μπορούσες να εκτονωθείς από τον αδικοχαμένο σου θάνατο πάνω στον αντίπαλο και να κάνεις ένα θριαμβικό comeback στο πεδίο της μάχης!

Τρέμε σκληρέ δίσκε...

Από την κυκλοφορία του το Warzone έπιανε αδικαιολόγητα τεράστιο χώρο για τα δεδομένα του και όλη η gaming κοινότητα κορόιδευε τους δημιουργούς του για αυτό το χαρακτηριστικό. Ο Verdansk έχει φυσιολογική έκταση για Battle Royale, αλλά το ποικίλο περιεχόμενό του, οι 150 παίκτες που φιλοξενεί, τα όμορφα γραφικά και η βαρεμάρα των developer να ασχοληθούν με το πρόβλημα οδήγησε να απαιτεί 100 GB περίπου σε όλες τις πλατφόρμες. Το αστείο είναι ότι όσο περισσότερες ενημερώσεις γίνονταν, αντί να βελτιώνεται η διαχείριση χωρητικότητας, το παιχνίδι συνέχιζε να απαιτεί όλο και περισσότερο χώρο μέχρι που πρόσφατα έγινε μια συμπύκνωση αρχείων και καλυτέρεψαν κάπως τα πράγματα.

Άπειρα Game Modes

Όσο περισσότερα παράπονα υπήρχαν για το μέγεθος του παιχνιδιού τόσο λιγότερα υπήρχαν για την ποικιλία στα Game Modes. Το παιχνίδι 1 χρόνο τώρα κρατάει το ενδιαφέρον των παικτών μέσω των εναλλακτικών επιλογών που έχουν. Τα Mini Royale, King Slayer, Juggernaut Royale, Warzone Rumble, Exfiltration Battle Royale είναι τα Modes που έρχονται και φεύγουν κατά καιρούς. Ωστόσο το Plunder και το Resurgence είναι μόνιμες αξίες με το 2ο να παίρνει μέρος σε διαφορετικό χάρτη. Προσωπικά το αγαπημένο μου ήταν το Haunting Of Verdansk, το special event για το Halloween, που μπορούσαμε να μεταμορφωθούμε σε zombies, να πάθουμε καρδιακό από τα jumpscare των crates και να απολαύσουμε τον σκοτεινό Verdansk!

@#!#%$

Οι ώρες που έχουμε περάσει στο παιχνίδι ατελείωτες και το rage άπειρο. Σε κάθε σεζόν υπήρχαν 1-2 ιδιαίτερα όπλα που μας έβγαζαν έναν ιδιαίτερο εαυτό και επιτρέψτε μου να αναφέρω όσα μπορώ να θυμηθώ: R9-0 Shotgun, Mac-10, DMR, FFAR, Oden, Kilo, SPR 208, M13, AKIMBO .357, AKIMBO DIAMATTI και τα πιο πρόσφατα AKIMBO SYKOV. Μιάς και μιλάμε για rage όμως, αξίζουν να αναφερθούν οι χιλιάδες Rose campers που μας έχουν σκοτώσει χωρίς να προλάβουμε να τους δούμε, τα καταραμένα σκαλιά του fire station, τα cluster strike που μας πετυχαίνουν όσο είμαστε μέσα σε σπίτι και οι εκνευριστικοί φίλοι που παίρνουν most wanted χωρίς λόγο με αποτέλεσμα να μας κυνηγάει όλο το Verdansk. Ας μην μιλήσω για τους hacker..

Η παρηγοριά της καραντίνας

Σαν από μηχανής θεός το Warzone κατέφτασε λίγο πρίν μας συστηθεί ο κορονοϊός. Προσωπικά, σαν υποψήφιος Πανελλαδικών χρειαζόμουν καμία φορά την εβδομάδα να βγαίνω με την παρέα μου για λίγο για να λέμε τα νέα μας και να ξεχνιόμαστε λίγο από την κατάσταση. Αυτό όμως, δεν ήταν εφικτό κι αφού ψάχναμε έναν τρόπο να το αντικαταστήσουμε, πέσαμε πάνω στο Warzone και καταφέραμε να βγαίνουμε μια διαφορετική βόλτα. Μια βόλτα που δυστυχώς δεν ήταν σαν τις άλλες, αλλά ‘’πολεμώντας’’ στον Verdansk, λέγαμε τα νέα μας, διασκεδάζαμε, κοροϊδευόμασταν, ξεχνιόμασταν και το πιο σημαντικό δίναμε κουράγιο ο ένας στον άλλον για να συνεχίσουμε.

Κλείνοντας, αυτός ο χάρτης μας ταξίδεψε στα βάθη της Ρωσίας και μέσα σε αυτόν τον έναν χρόνο και κάτι, γελάσαμε, νευριάσαμε, νικήσαμε και χάσαμε. Έτσι αντί να παλεύουμε ας κάτσουμε λίγο αυτές τις τελευταίες ώρες πηγαίνοντας σε ένα σημείο με θέα στον Verdansk για να απολαύσουμε τα τοπία για τελευταία φορά μέχρι να φάμε snipe από κάποιον hacker με aimbot!

You may also like