fbpx
Home ReviewsGame Reviews Metroid Dread | The Review

Metroid Dread | The Review

Γράφει ο/η Παναγιώτης Δημητρακόπουλος

H E3 2021 αποτελεί για πολλούς από εμάς μια μακρινή ανάμνηση, καθώς σε αντίθεση με άλλες χρονιές δεν εορτάστηκε με γέλια και χαρές – όπως γινόταν και στο παρελθόν. Πολλοί νέοι τίτλοι ανακοινώθηκαν, άλλοι παρουσιάστηκαν για ώρες ή και για μέρες, ενώ η Nintendo για άλλη μια χρονιά προσπάθησε να εντυπωσιάσει με το δικό της ξεχωριστό Nintendo Direct Presentation.

Αυτό που περιμέναμε στο Nintendo Direct E3 2021 ήταν νέα για το Metroid Prime 4 όπως κάποιο πρώτο trailer, ιδανικά ένα gameplay presentation και ακόμα καλύτερα κάποιο παράθυρο κυκλοφορίας. Δυστυχώς όμως, τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα θέλαμε.

Για να αντιμετωπιστεί η απογοήτευση του κόσμου από την απουσία πολυαναμενόμενων ειδήσεων, η Nintendo έκανε την ανακοίνωση-έκπληξη που λίγοι από εμάς περίμεναν. Έτσι, κατά την διάρκεια της E3 παρουσίασης, το Metroid Dread, το “τελευταίο κεφάλαιο” του ταξιδιού που ξεκίνησε η Samus Aran πριν χρόνια στο NES ανακοινώθηκε με πανηγυρισμούς μιας και μετά από πολλά χρόνια έχουμε το επόμενο παιχνίδι της σειράς που όλοι λίγο-πολύ αγαπήσαμε.

Έχοντας περάσει περίπου 20 χρόνια από το τελευταίο ταξίδι της Samus Aran, και με το Metroid: Samus Returns του 3DS να είχε τονίσει πόσο ανάγκη έχουν οι παίκτες μια 3D ανανέωση της αγαπημένης ηρωίδας, το Metroid: Dread έρχεται να μας “ξεδιψάσει” με μια νέα ιστορία, νέους εχθρούς και περισσότερες δυνατότητες και στοιχεία.

Αλλά μην ξεχνάμε πως ό,τι λάμπει δεν είναι και χρυσός. Το Metroid: Dread κατευθύνει την σειρά σε ένα πολύ λαμπρό και πολλά υποσχόμενο μέλλον, υπάρχουν αρκετά στοιχεία και μηχανισμοί που μοιάζουν να παραμένουν “κολλημένα” στο παρελθόν.

Το Metroid: Dread λαμβάνει χώρα μετά τα γεγονότα του Metroid Fusion με την Samus να έχει αντιμετωπίσει τόσο τα Metroids και τα X Parasites. Παρά την επιτυχία των προηγουμένων αποστολών της φαίνεται πως τα X Parasites δεν αφανίστηκαν πλήρως αφού εντοπίστηκαν εκ νέου σε έναν πλανήτη με όνομα ZDR. Η Samus λοιπόν καλείται να ερευνήσει αυτήν την ανακάλυψη, να μελετήσει τις αναφορές της Galactic Federation και να μάθει τι έγινε στα Extraplanetary Multiform Mobile Identifiers (EMMI) που είχαν αποσταλεί για εξερεύνηση στον πλανήτη.

Φτάνοντας στον πλανήτη (και για να δικαιολογηθεί η απουσία των κλασικών δυνάμεων της στολής της Samus) η ηρωίδα δέχεται επίθεση από έναν πολεμιστή που μοιάζει να προέρχεται από την φυλή των Chozo και κατά την διάρκεια της μάχης χάνει αποσπάσματα της μνήμης και όλη την γκάμα των δυνάμεών της.

Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου η διήγηση και η υπόθεση εκτυλίσσοταν μέσω εικόνων, ξεκινάμε με μια έκθεση από τα γεγονότα των προηγούμενων παιχνιδιών ενώ παράλληλα έχουμε αρκετά cutscenes και voice-acted reports που μας δίνουν μια ιδέα για το που βρισκόμαστε και τι μας περιμένει.

Αν έχετε παίξει κάποιο παιχνίδι της σειράς Metroid στο παρελθόν, τότε θα διαπιστώσετε πως πρόκειται για κάτι γνώριμο και αγαπημένο. Η εξερεύνηση, η ανακάλυψη νέων ικανοτήτων, η επιστροφή σε προηγούμενα σημεία του χάρτη για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αποκομμένα δωμάτια και η εξολόθρευση εχθρών και εξωγήινων οργανισμών είναι τα βασικότερα στοιχεία της κλασικής φόρμουλας που εδώ επιστρέφουν και εναρμονίζονται με την μοντέρνα εμφάνιση και το gameplay του Dread.

Όσοι έχουν απολαύσει παιχνίδια του είδους τότε δεν θα δυσκολευτούν να περιηγηθούν στα διάφορα δωμάτια του ZDR και η ολοκλήρωση του παιχνιδιού θα είναι μια “βόλτα στο πάρκο”. Ο νέος πλανήτης αποτελεί έναν μεγάλο γρίφο γεμάτο puzzle, ιδιαιτερότητες και κρυφά σημεία προς εξερεύνηση που με τον τρόπο τους μας ωθούν συνεχώς να τα ξεκλειδώσουμε. Ο τρόπος που εκτυλίσσεται αυτή η περιπέτεια είναι φιλικός προς τον παίκτη μιας και μας κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι και το τελευταίο λεπτό.

Ένα στοιχείο που από τα πρώτα λεπτά επικοινωνείται είναι η ύπαρξη των ΕΜΜΙ. Αυτά τα ρομπότ, μολυσμένα από κάποιον ιό, μας καταδιώκουν καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού και η αντιμετώπισή τους αποτελεί έναν πονοκέφαλο που προσφέρει το κάτι διαφορετικό που ζητάμε.

Τα EMMI αποτελούν ανθεκτικές μηχανές που δεν μπορούμε να καταστρέψουμε με το απλό blaster ή τους πυραύλους μας. Έτσι, η καλύτερη λύση είναι να τα αποφύγουμε μέχρι να ξεκλειδώσουμε τα (προσωρινά) όπλα που θα μας επιτρέψουν να τα ξεφορτωθούμε.

Οι στιγμές της καταδίωξης εγγυώνται μεγάλο άγχος, άγχος που μειώνεται όσο ξεκλειδώνουμε ικανότητες και αντιλαμβανόμαστε τις αδυναμίες αυτών των μηχανημάτων. Αν τυχόν μας πιάσουν (κάτι που γίνεται πολύ συχνότερα απ’ότι θα περίμενε κανείς) μας δίνεται ένα μικρό παραθυράκι για counter ώστε να ξεφύγουμε, αλλά το να καταφέρουμε να κάνουμε counter είναι ένα κατόρθωμα από μόνο του.

Σίγουρα, τα EMMI είναι μια ευχάριστη προσθήκη στην σειρά αλλά όσο προχωρούσαμε στην ιστορία υπήρχαν στιγμές που μας έπιαναν ξανά και ξανά σε βαθμό που γινόταν…κουραστικό.

Κάτι που το Metroid: Samus Returns μας άφησε, πέρα από την επιθυμία για ένα νέο παιχνίδι στην σειρά με 3D γραφικά, ήταν το νέο counter mechanic. Μέσω αυτού, ορισμένες επιθέσεις των μικρών και μεγάλων εχθρών μας μπορούν να αποκρουστούν αφήνοντάς τους ανοιχτούς σε αντεπίθεσή μας. Ο μηχανισμός αυτός επιστρέφει στο Dread με την διαφορά πως πλέον η Samus σημαδεύει αυτόματα τον εχθρό της με αποτέλεσμα να γλιτώνουμε την ‘βαβούρα’ της χειροκίνητης άστοχης στόχευσης (αν αυτό βγάζει κάποιο νόημα).

Οι counterable επιθέσεις εντοπίζονται τόσο σε μικρούς εχθρούς όσο και στα διάφορα boss fights, δινοντάς μας την ευκαιρία να σκοτώσουμε ακαριαία ή να προκαλέσουμε μεγάλη ζημιά στους αντιπάλους μας. Το επιτυχημένο counter είναι επίσης υπεύθυνο για περισσότερο loot και συνεπώς πιο συχνή αναπλήρωση της ενέργειας και των πυραύλων μας.

Μαζί με το counter, κλασικές ικανότητες της Samus κάνουν την επιστροφή τους όπως το Morph Ball και τα Ice Missiles, ενώ άλλες όπως το Spider Magnet μας προσφέρουν εναλλακτικές επιλογές για να σκαρφαλώσουμε σε νέα επίπεδα.

Στον τομέα των νέων και εξαιρετικά χρήσιμων ικανοτήτων της Samus έχουμε και το Phantom Cloak. Πρόκειται για μια ικανότητα που χρησιμοποιεί μια ξεχωριστή ενεργειακή μπάρα που έχει ως σκοπό να καμουφλάρει τον χρήστη. Αυτό κατά συνέπεια μας βοηθάει να ανοίξουμε sensor-sensitive πόρτες και να αποφύγουμε τον εντοπισμό από τα EMMI. Η ενεργοποίηση αυτής της ικανότητας χρίζει και στρατηγικής μιας και όταν τελειώσει η μπάρα, χρησιμοποιείται η ενέργεια της στολής μας – κάτι που συστήνεται σε στιγμές εκτάκτου ανάγκης.

Όλα τα παραπάνω πλαισιώνονται από ένα σύστημα χειρισμού αρκετά γνώριμου. Ξεκινώντας το παιχνίδι, τα δάχτυλά μου αμέσως βρήκαν την θέση κάθε επίθεσης, ικανότητας και κίνησης λες και έπαιζα το ίδιο παιχνίδι χρόνια. Μπορώ να πω με ασφάλεια πως ο χειρισμός εξακολουθεί να παραμένει στο μοτίβο που είχαν και τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, γεγονός που τον καθιστά οικείο τόσο για παλιούς όσο και για (παραδόξως) νέους παίκτες.

To gameplay του Metroid: Dread είναι από τα πρώτα λεπτά εθιστικό. Η εξερεύνηση παραμένει ένα από τα δυνατότερα στοιχεία και εδώ ενισχύεται με τις νέες ικανότητες της Samus. Από την άλλη, το combat συνεχίζει να βασίζεται στο απλό blaster και τους πυραύλους, ενώ το slide και το counter μετατρέπουν τα boss fight σε κινηματογραφικές μάχες.

Ένα από τα κυριότερα ‘θέματα’ που ίσως ενοχλήσουν ένα μεγάλο πλήθος των παικτών είναι οι αυξομειώσεις στην δυσκολία. Για παράδειγμα, ορισμένα από τα αφεντικά ίσως μας πάρουν αρκετές προσπάθειες για να μάθουμε τις επιθέσεις τους και το πότε μπορούμε να τις αποφύγουμε, ενώ από την άλλη το ανθρωποκυνηγητό με τα EMMI θα μας κουράζει, ειδικά όταν δεν θα πετυχαίνουμε το counter για να ξεφύγουμε. Σίγουρα με εξάσκηση και προσοχή, θα μπορούμε να πετύχουμε τις στιγμές που “λάμπει” η επίθεση του ρομπότ, αλλά θα είναι πάρα πολλές οι στιγμές που θα νιώσουμε πως δεν καταλαβαίνουμε το μοτίβο ή το timing.

Όταν το Metroid: Dread παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ε3 2021, το πρώτο trailer με άφησε ανήσυχο για το τι μας έρχεται. Με μια πρώτη ματιά, τα γραφικά φαίνονταν λίγο “διαφορετικά” με το anti-aliasing να φαντάζει μη υπαρκτό. Ευτυχώς, αυτό δεν ισχύει με το τελικό προϊόν.

Τα γραφικά του Dread ίσως να αποτελούν και την καλύτερη εμφάνιση της σειράς μέχρι σήμερα (ή μέχρι τουλάχιστον το Metroid Prime 4) με κάθε περιβάλλον να είναι διαφορετικό, χρωματιστό και ιδιαίτερο με τον τρόπο του. Η Samus θα εξερευνήσει σκοτεινές σπηλιές, λακούβες λάβας, αρχαία μνημεία, εργαστήρια, δωμάτια δύναμης και άλλες αντίστοιχες τοποθεσίες. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, μπορεί στο παρασκήνιο της περιοχής να δούμε στοιχεία που να μας προϊδεάζουν για το τι θα αντιμετωπίσουμε αργότερα. Παράλληλα, τα διάφορα πλάσματα και τα εμπόδια που θα έρθουμε σε επαφή ταιριάζουν αρμονικά με την κάθε περιοχή ενώ τα αφεντικά θα μας δώσουν μια ιδέα από το σκέλους του κινδύνου που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.

Τέλος, η απόδοση του Metroid: Dread είναι αυτή που θα περιμέναμε από έναν αποκλειστικό τίτλο του Nintendo Switch. Είτε παίζουμε σε portable είτε σε docked mode, τα καρέ παραμένουν σταθερά καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Η ευκρίνεια και η ποιότητα των μοντέλων και των γραφικών μπορούν με άνεση να θεωρηθούν υψηλά και να μας υποδεικνύουν πως όντως πρόκειται για έναν από του κορυφαίους τίτλους της Nintendo.

You may also like