fbpx
Home ReviewsGame Reviews Lost in Random | The Review

Lost in Random | The Review

Γράφει ο/η Στέλιος Αναγνωστόπουλος

Ο Lewis Carroll (1832-1898, πραγματικό όνομα Charles Lutwidge Dodgson), συγγραφέας της βικτωριανής περιόδου, άφησε μια τεράστια παρακαταθήκη για την pop culture με τους συμβολισμούς και τις αλληγορίες της πιο γνωστής σειράς βιβλίων του, με πρωταγωνίστρια την μικρή Alice. Από τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία, μέχρι τα κόμιξ και τα video games, το υλικό αυτό θα γνώριζε πολλές και εναλλακτικές ιστορίες και αναφορές. Οι περιπτώσεις των Tim Burton, Neil Gaiman, Clive Barker, Terry Gilliam, Salvador Dali, Alan Moore, Jefferson Airplane, Alice in Chains είναι μερικές μόνο από τις πιο γνωστές δημοφιλείς περιπτώσεις οι οποίες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επηρεάστηκαν από το έργο του Caroll. Όσον αφορά τα video games, ο American Mcgee με τα παιχνίδια Alice (ΕΑ, 2000) και Alice: Madness Returns (ΕΑ, 2011) είναι ο πιο χαρακτηριστικός «εκπρόσωπος» του Caroll στην ψηφιακή διασκέδαση. Μερικοί ακόμα δημιουργοί άξιοι αναφοράς που επηρεάστηκαν είναι η Killmonday με τα εξαιρετικά Fran Bow και Little Misfortune, η Portable Moose με το Sally Face και, φυσικά, ο Toby Fox με τα Undertale και Deltarune. Οι έμμεσες αναφορές είναι πάρα πολλές σε παιχνίδια όλων των ειδών, ειδικά όσων πραγματεύονται σκηνές συνώνυμες της ψυχεδέλειας ή του dreamworld, όπως στα Far Cry 3, Shin Megami Tensei, Kingdom Hearts και άλλα. H EA επανέρχεται μετά από χρόνια με το Lost in random που συνοψίζει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που επηρεάζουν μέχρι και σήμερα την pop culture.

Βρισκόμαστε σε μια από τις έξι πόλεις της επικράτειας, την Onecroft, όπου οι κάτοικοι ζουν υπό άθλιες συνθήκες και με ένα μέλλον που καθορίζεται αποκλειστικά από την… τύχη. Κάθε λίγο η Evil Queen, ένθερμη υποστηρίκτρια του κοινωνικού αυτοματισμού, διοικεί μέσω των Random Rules τους οποίους επικαλείται ώστε να ρυθμίζει την κανονικότητα του βασιλείου της χρησιμοποιώντας το Μαύρο Ζάρι. Ανάλογα με την ζαριά που θα ρίξει, κάθε έφηβος από 12 ετών και άνω που θα επιλέξει μεταφέρεται σε μία από τις πόλεις που φέρουν τα ονόματα των πλευρών του ζαριού· ξεκινώντας από τις πιο χαμηλού κοινωνικού status περιοχές είναι οι Onecroft, Two-Town, Threedom, Fourburg, Fivetropolis, Sixtopia με την τελευταία να αποτελεί στην ουσία και την πιο ανεπτυγμένη κοινωνία. Όταν η αδερφή της Even, η Odd, ουσιαστικά απήχθη από την Evil Queen, η πρώτη θα ξεκινήσει ένα ταξίδι για να την απελευθερώσει από την Sixtopia όπου έχει μεταφερθεί. Σύντομα θα βρει ως συνοδοιπόρο ένα ζάρι, τον Dicey. Παρέα θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι στα ανώτερα κοινωνικά επίπεδα του Βασιλείου προκειμένου να αναζητήσουν την Odd και να επιστρέψουν στην Onecroft.

Το gothic περιβάλλον αποτυπώνεται με την πιο σκοτεινή χρωματική κλίμακα, με την αρχιτεκτονική και τις steampunk αναφορές να αποτελούν το καλύτερο υλικό για την κινηματογραφική σχεδόν χρήση της κάμερας και των φωτισμών και σε συνδυασμό με την μόνιμα θλιμμένη μουσική δημιουργεί τα ανάλογα συναισθήματα. Η βικτωριανή αισθητική, τα παράξενα ονόματα των χαρακτήρων, η βαριά αγγλική προφορά τόσο του Narrator που διηγείται την ιστορία όσο και των NPCs, οι σχιζοειδείς και μανιοκαταθλιπτικές προσωπικότητες, διάλογοι που φαίνονται σαν να έχουν ξεπηδήσει από την ποιητική συλλογή του Tim Burton «The Melancholy Death of Oyster Boy» αποτελούν ένα κλασικό μεν αλλά αριστοτεχνικά δομημένο concept που απορροφά τον παίκτη.

Ο χειρισμός του παιχνιδιού αποτελείται από κλασικούς γρίφους με πλατφόρμες που θα χρειαστούν ευθυγράμμιση ώστε να ανοίξει ο δρόμος εφόσον καταφέρετε να εντοπίσετε τους διάσπαρτους μοχλούς. Οι τελευταίοι είτε θα βρίσκονται κρυμμένοι σε κάποιο ύψος οπότε και θα χρησιμοποιήσετε τη σφεντόνα σας είτε θα χρειαστεί να πιέσετε ταυτόχρονα κουμπιά με το βάρος σας με τη συνδρομή, φυσικά, του Dicey, αφού μπορείτε να τον μετακινήσετε όπου επιθυμείτε. Όσον αφορά τις μάχες, έχετε στη διάθεσή σας μια σφεντόνα με την οποία συγκεντρώνετε κρυστάλλους σημαδεύοντας στα ευαίσθητα σημεία των αντιπάλων για να τους απορροφήσει ο Dicey και να ενεργοποιηθεί το κύριο σύστημα μάχης που αποτελείται από deck cards. Οι κάρτες διακρίνονται στις κατηγορίες weapon, damage, defense, hazard και cheat με την κάθε μία από αυτές να αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες τακτικές. Κάθε κάρτα αντιστοιχεί σε κάποιους βαθμούς από το 1 έως το 6. Το πλήθος των βαθμών και άρα καρτών που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς εξαρτάται από τη ζαριά που θα φέρει πρώτα ο Dicey. Ο τελευταίος στην αρχή δε θα μπορεί εκ των πραγμάτων να φέρει οτιδήποτε πάνω από 2 αλλά στη συνέχεια αυτό θα ξεπεραστεί με αναβαθμίσεις οπότε και θα χρησιμοποιήσετε περισσότερες κάρτες. Πρόκειται για ένα πολύ διασκεδαστικό σύστημα μάχης αλλά, δυστυχώς, είναι επαναλαμβανόμενο. Το deck είναι, φυσικά, περιορισμένο αλλά η ποικιλία των καρτών θα σας δημιουργήσει προσδοκίες στρατηγικής οι οποίες μετριάζουν κάπως τον προαναφερόμενο επαναληπτικό χαρακτήρα. Επίσης, θα συγκεντρώνετε νομίσματα τα οποία βρίσκονται κρυμμένα στις περιοχές και θα αγοράζετε νέες κάρτες από τον περιπλανώμενο έμπορο Mannie Dex.  Θα εξοπλιστείτε μέσω των καρτών με σπαθιά, τόξα, βόμβες που εκρήγνυνται σύμφωνα με τις επιταγές σας και άλλα. Οι δε μάχες με τους αρχηγούς του κάθε επιπέδου είναι διασκεδαστικές αφού διαθέτουν τις δικές τους ικανότητες επίθεσης. Τεράστιο μειονέκτημα αποτελεί το γεγονός ότι σε αυτές τις μάχες δεν υπάρχει δυνατότητα για save πράγμα που σημαίνει ότι πολλές φορές μέχρι να αντιληφθείτε σε όλη τους την έκταση το μοτίβο των επιθέσεων να απογοητευτείτε και να μην επιχειρήσετε σύντομα.

Το Lost in random είναι ένα ενδιαφέρον παιχνίδι αλλά δεν έχει να παρουσιάσει κάτι αξιοσημείωτο. Θα ενθουσιάσει με τη «μυθολογία» του όσους ενδιαφέρονται για παράξενους φανταστικούς κόσμους αλλά το επαναλαμβανόμενο σύστημα μάχης κουράζει υπερβολικά γρήγορα. Σίγουρα υπάρχουν ενδιαφέροντα στοιχεία στο deck system αλλά όταν το βασικότερο στοιχείο ενός action based παιχνιδιού χωλαίνει τότε επισκιάζει τις όποιες καλές προθέσεις…

Ευχαριστούμε θερμά την Bandai Namco Hellas για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like