fbpx
Home ReviewsGame Reviews Loop Hero | The Review

Loop Hero | The Review

Γράφει ο/η Παναγιώτης Δημητρακόπουλος

Έχω αναφερθεί αρκετά πολλές φορές στην ουσία που δίνουν οι indie τίτλοι στα βιντεοπαιχνίδια του σήμερα. Αυτό που πολλές φορές μπορεί να ισχύει είναι πως όσο πιο απλό είναι ένα παιχνίδι, τόσο πιο διασκεδαστικο γίνεται. Βέβαια, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις που κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Στο ενδιάμεσό τους βρίσκεται ο τίτλος των Devolver Digital και Four Quarters, Loop Hero, ένα παιχνίδι που όπως δηλώνει και το όνομά του μας βάζει σε μια συνεχόμενη επανάληψη σε έναν σκοτεινό κόσμο.

Η υπόθεση του Loop Hero είναι φαινομενικά απλή αλλά κρύβει άφθονο ενδιαφέρον και μυστήριο. Χωρίς πολλά-πολλά μαθαίνουμε πως βρισκόμαστε σε έναν κόσμο όπου ένα σκοτάδι “σβήνει” τα αστέρια και καταλήγει στην Γη, εκεί όπου ‘διαγράφει’ περιοχές και αναμνήσεις. Στο επίκεντρό αυτού του γεγονότος βρίσκεται ο ήρωάς μας ενάντια σε έναν σκελετό-μάγο όπου φαίνεται να ελέγχει το σκοτάδι. Το σκοτάδι αυτό καταπίνει τα πάντα γύρω του με αποτέλεσμα να διαγράφει ανθρώπους και ολόκληρες περιοχές από την μνήμη όλων των εμπλεκομένων.

Ο ανώνυμος ήρωας του παιχνιδιού, ο Loop Hero ξυπνάει έχοντας ξεχάσει τα πάντα, έχοντας χάσει τα όπλα του και έχοντας εξασθενημένες τις δυνάμεις του. Μετά τον σύντομο πρόλογο βρισκόμαστε στον βασικό χάρτη, εκεί που διαδραματίζεται το βασικό gameplay και εκεί όπου ο ήρωας κάνει γύρους μέσα σε μια συγκεκριμένη περιοχή που ξεκινάει ως ένα απλό μονοπάτι και εξελίσσεται σε ένα χάος.

Ξεκινάμε σε έναν μαύρο κόσμο με επίκεντρο ένα άδειο μονοπάτι. Ως σημείο αφετηρίας έχουμε ένα campfire και ξεκινάμε να περπατάμε αυτόματα σε αυτό το δρομάκι, εκεί όπου ανά δύο μέρες συναντάμε νέα τέρατα και προκλήσεις. Τα τέρατα ξεκινάνε ως απλά slimes και αλλάζουν ανάλογα το μπλοκ που θα στήσουμε πάνω στον χάρτη. Τα blocks αυτά τα αποκτούμε μέσω διαφόρων καρτών που λαμβάνουμε από τα τέρατα που θα σκοτώσουμε.

Κάθε κάρτα που λαμβάνουμε στο τέλος της μάχης – αν τύχει να λάβουμε – έχουν τις δικές τους ιδιότητες ή κατάρες και τοποθετούνται σε συγκεκριμένα σημεία πάνω στον χάρτη. Για παράδειγμα, υπάρχουν κάρτες που προσθέτουν βουνά και λαγκάδια καθώς και πέτρες ή δάση, ενώ άλλες προσθέτουν στο μονοπάτι φωλιές από αράχνες, επαύλεις βρυκολάκων και νεκροταφεία ή θησαυροφυλάκια και κοιλάδες που μας δίνουν αντικείμενα και πόρους.

Οι κάρτες που φανερώνουν φυσικά στοιχεία (βουνά, πέτρες, κλπ) βοηθάνε τον ήρωα αναπληρώνοντας του πόντους υγείας στο τέλος ενός γύρου. Από την άλλη, οι φωλιές και τα κτίρια που παράγουν τέρατα μας βοηθούν στο να ξεκλειδώσουμε πιο γρήγορα νέες κάρτες και απαραίτητα αντικείμενα για την εξερεύνηση και την επέκταση του χάρτη.

Πέρα από τις κάρτες, στα αντικείμενα που μπορούν να πετάξουν τα τέρατα συγκαταλέγονται και τα διάφορα equipment items όπως όπλα, πανοπλίες, δαχτυλίδια και ασπίδες κάθε ένα με τα δικά τους στατιστικά και ικανότητες. Όπως είναι αναμενόμενο, εξοπλίζοντας αυτά τα κομμάτια αποκτούμε μεγαλύτερη πρόκληση ζημιάς, καλύτερη άμυνα αλλά και ικανότητες όπως counter, lifesteal και evasion. Ανάλογα το πόσο δύσκολο ή δυνατό είναι το τέρας που θα σκοτώσουμε, έχουμε περισσότερες πιθανότητες να λάβουμε και καλύτερα κομμάτια εξοπλισμού.

Όσο προχωράμε πάνω στο μονοπάτι, η μέρα ολοκληρώνεται σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα μετά από 2 ημέρες ο χάρτης να ανανεώνεται με περισσότερα και πιο δυνατά τέρατα. Για να μπορέσουμε να προετοιμαστούμε για την νέα “σοδειά” έχουμε στην διάθεσή μας έναν μηχανισμό που μας επιτρέπει να αλλάζουμε μεταξύ “Planning” και “Adventuring” με το πρώτο να σταματάει τον χρόνο και να μας αφήνει να τοποθετήσουμε τις κάρτες που έχουμε μαζέψει, να αλλάξουμε τον εξοπλισμό μας και να προγραμματίσουμε τις επόμενες κινήσεις με την ησυχία μας.

Έχοντας πάντα στο νου μας την δεύτερη μπάρα (κάτω από το χρονόμετρο) που μας προειδοποιεί για την έλευση του αφεντικού, μπορούμε ανά πάσα στιγμή να επιστρέφουμε στην βάση μας. Η ιδανική στιγμή να επιστρέψουμε είναι όταν ολοκληρώνουμε τον γύρο φτάνοντας στο campfire. Αν αποφασίσουμε να φύγουμε νωρίτερα τότε κρατάμε μόνο το 60% από τα λάφυρά μας ενώ αν πεθάνουμε μόνο το 30%.

Οι πόροι που μαζεύουμε είτε από τις τοποθεσίες των καρτών είτε από τα τέρατα χρησιμοποιούνται στην βάση για να φτιάξουμε νέα κτίρια, νέες εγκαταστάσεις και να φέρουμε περισσότερους επιζήσαντες για να μας βοηθήσουν. Μην ξεχνάμε πως βρισκόμαστε σε έναν κόσμο όπου το σκοτάδι προκαλεί αμνησία σε όσους βρίσκονται μέσα σε αυτό. Έτσι, ο ήρωάς μας θεωρεί πως τα κομμάτια που ξεκλειδώνονται είτε στην βάση είτε στον κόσμο είναι πράγματα που ξαναθυμάται και άρα επανέρχονται στην πραγματικότητα.

Κάθε εγκατάσταση χρειάζεται έναν αριθμό διαφορετικών αντικειμένων και πόρων για να φτιαχτεί, ενώ προς κατασκευή υπάρχουν αρκετά κτίρια και σταθμοί. Φτιάχνοντας ορισμένα από αυτά ξεκλειδώνουμε περισσότερα αντικείμενα όπως φίλτρα, παραπάνω θέσεις στον εξοπλισμό μας – όπως να φοράμε παραπάνω δαχτυλίδια και κομμάτια πανοπλίας – νέες κλάσεις για τον ήρωά μας και νέες κάρτες για την εξερεύνησή μας.

Όλα αυτά είναι μόνο μερικά από τα unlockables που μπορούμε να…θυμηθούμε. Με εγκαταστάσεις όπως το Gymnasium και διάφορα special traits να ανοίγουν νέα στοιχεία στο gameplay, θα διαπιστώσουμε γρήγορα πως δεν είναι ένα ρηχό παιχνίδι που απλά το κοιτάμε να παίζει, αλλά αντιθέτως ένα ευχάριστο, διασκεδαστικό διαμαντάκι που έχει να μας προσφέρει περισσότερα από ό,τι φανταζόμαστε.

Ωστόσο, δεν είναι όλα ρόδινα. Πολλές θα είναι οι στιγμές που θα νιώσουμε ότι δεν επιβραβευόμαστε καλά για ένα επιτυχημένο run. Οι πόροι με τους οποίους επιστρέφουμε είναι αρκετά λίγοι, ακόμα και όταν ρισκάρουμε με θάνατο. Αυτό γίνεται ακόμα πιο αισθητό όταν το gameplay loop γίνεται μονότονο και μοιάζει με μια ασταμάτητη προσπάθεια για συλλογή λαφύρων.

Για όσους ψάχνουν κάτι χαλαρό αλλά παράλληλα ενδιαφέρον, πολύπλοκο και διασκεδαστικό, τότε το gameplay θα φαντάζει παράδεισος. Καταλαβαίνοντας και μαθαίνοντας τις κάρτες που λαμβάνουμε και πως θα μπορούσαμε να τις τοποθετήσουμε πιο αποτελεσματικά στην διαδρομή μας είναι μια ικανοποιητική ανακάλυψη που είναι σίγουρο πως θα μας βοηθήσει προς το endgame περιεχόμενο ή έστω για πιο επιτυχημένα runs.

Ένα από το πιο “τρανταχτό” στοιχείο του Loop Hero, και κάτι που συναντάμε στα περισσότερα παιχνίδια της Devolver Digital, είναι τα pixelated γραφικά – και η προώθηση του πιο παραδοσιακού παρουσιαστικού. Το Loop Hero πηγαίνει ακόμα πιο πίσω, με γραφικά που παραπέμπουν στην μεταβατική των 8bit προς 16bit pixels και μια χρωματική παλέτα που θυμίζει το Ghosts ’n’ Ghouls. Βέβαια, τα μοντέλα των χαρακτήρων και ορισμένες από τις κάρτες έχουν απροσδόκητα όμορφες λεπτομέρειες – με την Yota να αποτελεί την αγαπημένη μου όλων.

Ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο είναι και ο χειρισμός στο Nintendo Switch. Σίγουρα οι υπολογιστές είναι το “φυσικό περιβάλλον” του Loop Hero, εδώ όμως η Four Quarters έχει κάνει μια αρκετά καλή δουλειά στο να εκμεταλλευτεί τόσο την οθόνη αφής όσο και τα χειριστήρια της υβριδικής κονσόλας. Ο έλεγχος γίνεται με έναν κέρσορα κινούμενο με αναλογικό μοχλό για την τοποθέτηση των blocsk, αλλά συχνά θα χρησιμοποιήσουμε και άλλα κουμπιά για να εφαρμόσουμε και άλλες επιλογές όπως το planning ή τα equipments.

H οθόνη αφής χρησιμοποιείται για όλα τα στοιχεία του UI – που ομολογουμένως θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο εδώ ή έστω να υπάρχει η ανάλογη επιλογή – και σύντομα θα διαπιστώσουμε πως τα δάχτυλά μας κρύβουν αρκετά στοιχεία.

To Loop Hero είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Την πρώτη φορά που το είδα μου πέρασε τελείως απαρατήρητο γιατί κάτι “δεν μου καθόταν καλά”. Αλλά βλέποντας την αγάπη από τους παίκτες και ότι θα κυκλοφορούσε και σε μια κονσόλα που μοιάζει ιδανική για τέτοιου είδους παιχνίδια θεώρησα πως αυτοί ήταν δύο καλοί λόγοι για να το δοκιμάσω. Δεν περίμενα να είναι τόσο εθιστικό και τόσο περιεκτικό ή πολύπλοκο. Παρόλα αυτά, χάρηκα ιδιαιτέρως όταν διαπίστωσα όλα τα παραπάνω. Το Nintendo Switch είναι μια ιδανική κονσόλα για να φιλοξενήσει αυτόν τον τίτλο, αλλά το μόνο που λείπει είναι οι ρυθμίσεις που θα κάνουν αυτήν την εμπειρία το κάτι αξιομνημόνευτο.