fbpx
Home JG Originals Justmoongaming: Μια μικρή αναφορά στο digital φεγγάρι

Justmoongaming: Μια μικρή αναφορά στο digital φεγγάρι

Γράφει ο/η Στέλιος Αναγνωστόπουλος

Πολλές φορές εκεί όπου δεν το περιμένουμε, και όχι για κάποιον ιδιαίτερα συγκεκριμένο λόγο, βρίσκουμε έναν τρόπο στα περιθώρια ενός άτυπου OCD να θυμηθούμε σκηνές, διαλόγους, ονόματα, περιοχές είτε στα πλαίσια ενός ερεθίσματος, deja vu ή έτσι απλά for the laughs. Προχθές, λόγω της πανσελήνου (όχι δεν «μεταμορφώθηκα» σε λυκάνθρωπο ακόμα λόγω.. των κλειστών κομμωτηρίων), επέτρεψα στον εαυτό μου να αναπολήσει παιχνίδια όπου το φεγγάρι έστω και για λίγο μου απέσπασε την προσοχή. Η καταγραφή έγινε ακαριαία χωρίς κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία ή επιμέλεια -αν και μπήκα στον πειρασμό αλλά έτσι θα βρισκόμασταν σε άλλα μονοπάτια χωρίς τον αυθορμητισμό και την αυθεντικότητα της στιγμής. Σας τα παρουσιάζω εσκεμμένα χωρίς screenshots για να «πατήσετε» πρώτοι επάνω τους είτε συγκινησιακά είτε όταν τις βρείτε στο διαδίκτυο. Καλή ανάγνωση.

Mortal Kombat 2

Οι μάγισσες πάνω στα σκουπόξυλα και ο άγιος Βασίλης να περνούν μπροστά από το φεγγάρι στην πίστα με τη γέφυρα. Από τις πιο must σκηνές σε μια εποχή όπου easter eggs και cameos παρουσιάζονταν χωρίς φειδώ στα video games.

The Legend of Zelda: Majora’s Mask

Το πιο τρομακτικό φεγγάρι σε video game. Ακόμα και σήμερα το συναντούμε σε memes αλλά και αφιερώματα που προκαλούν ακόμα και 20 χρόνια μετά ένα άβολο συναίσθημα.

The Legend of Zelda: Ocarina of Time

Ο κολλητός μου, δανεικό Nintendo 64 το μακρινό 1999, power on, ο Link διασχίζει με την Epona μια απόσταση μέχρι να εμφανιστεί ο τίτλος του παιχνιδιού, με το φεγγάρι στον ουρανό να μοιάζει τόσο ιδιαίτερο κλέβοντας επάξια την παράσταση. Συνήθως αναφερόμαστε στην Ανατολή του Ηλίου ώστε να χαρακτηρίσουμε την είσοδο σε μια νέα περίοδο, μια καινούργια εποχή, αλλά σε αυτή την περίπτωση μια ψηφιακή πανσέληνος αποκάλυπτε το δρόμο σε μια ολόκληρη βιομηχανία.

Gabriel Knight 2: The Beast within

Χμμ, πάλι ιστορία όπου εμπλέκεται ο κολλητός μου. Καλοκαίρι του 1995, μιλούσαμε στο τηλέφωνο για τα τελευταία νέα και του έλεγα απογοητευμένος ότι το PC μου (ένας Pentium 75 τότε) δεν έκανε από το προηγούμενο βράδυ boot οπότε δε θα έπαιζα πρώτος το παιχνίδι το οποίο είχε μόλις κυκλοφορήσει. Νομίζω ότι άκουγα από την άλλη άκρη της γραμμής ακατάληπτα επιφωνήματα ενθουσιασμού τα οποία χάνονταν πίσω από μια παλάμη που σκέπαζε το ακουστικό αλλά μάλλον ήταν ιδέα μου. Ότι το αγόρασε την επόμενη ημέρα και μου τηλεφώνησε για να μου πει εντυπώσεις το θεωρώ σατανική σύμπτωση…Αν και όχι ιδιαίτερα φανατικός των λυκανθρώπων, η πανσέληνος που εμφανίζεται στο intro του παιχνιδιού σε συνδυασμό με την επιβλητική μουσική δημιουργούσε ήδη μια μυστηριακή ατμόσφαιρα.

Quest for Glory: Shadows of Darkness

Δε θα ντραπώ να παραδεχτώ ότι ήταν το πρώτο της σειράς που ασχολήθηκα και μετά από αυτό έγινα πιστός ακόλουθος της σειράς. Η εισαγωγή με τον κατακόκκινο τίτλο, ακριβώς από κάτω να ξεδιπλώνεται μια αιματοβαμμένη νυχτερίδα υπό το φως της πανσελήνου και της σκιάς ενός επιβλητικού κάστρου, με τα ουρλιαχτά των λύκων να συνοδεύουν τη μουσική υπόκρουση προκαλώντας και προδιαθέτοντας τον παίχτη μέχρι και σήμερα (αν και κανένας ήχος δε μπορεί να «αναθεωρήσει» στα αυτιά μου εκείνον της Sound Βlaster 16 που διέθετα τότε).

Under a killing moon

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα adventure games που χρησιμοποίησαν το φεγγάρι ώστε να πλέξουν σεναριακά ένα sci-fi μυστήριο για το οποίο αναρωτιόμουν με ποιον τρόπο θα καταλήξει. Θα έλεγε κανείς ότι όπως η Σελήνη αντανακλά το φως του Ήλιου έτσι και το δυστοπικό μεταπολεμικό περιβάλλον του 2042 όπου εξελίσσεται η ιστορία αντανακλάται στο φεγγάρι.

Turtles in time

Αν και προηγούνταν η τηλεοπτική σειρά με την επική εισαγωγή να προσπερνά γρήγορα το φεγγάρι για να καταλήξει στο καπάκι του υπονόμου, την ίδια αποδοχή είχε και το intro του Turtles in time στο Super Nintendo. Βλέπετε, ήταν η εποχή όπου η μεταφορά σειρών και ταινιών ακόμα και των πιο μικρών λεπτομερειών ή των trademark τους έπαιζε σημαντικό ρόλο στο να γίνει αποδεκτό το franchise ακόμα και αν δεν είχε καμία σχέση με τα πρωτότυπα.

To the moon

Από τις πιο όμορφες και συγκινητικές ιστορίες. Από τον τίτλο μέχρι τη σημασία και την σημειολογία του εξελίσσεται μια ωδή στην αγάπη, στην αυταπάρνηση, με το φεγγάρι να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στα απάτητα ακόμα συναισθήματά μας που τα κρύβουμε συνήθως στη σκοτεινή πλευρά της.

Castlevania

Είναι αδύνατον να  μην αναφερθώ στο πρώτο παιχνίδι που έπαιξα στο NES. Τα απειλητικά σύννεφα που κάλυπταν το έστω μισοφέγγαρο αλλά σύμμαχο φωτισμό, το  γρήγορο και αποφασιστικό περπάτημα του Simon Belmont έξω από τις πύλες και τη μουσική να κορυφώνεται μπροστά στην είσοδο του κάστρου του Dracula άφησαν ανεξίτηλο στίγμα.

Elite Dangerous

Τιμής ένεκεν αναφορά για όλα εκείνα τα φεγγάρια που δεν έχουμε ακόμα επισκεφτεί: Όσοι έχετε ασχοληθεί με τον συγκεκριμένο τίτλο θα γνωρίζετε ότι τόσο οι πλανήτες όσο και τα ανεξερεύνητα φεγγάρια τους είναι το ιδανικό περιβάλλον για τους τυχοδιώκτες, τους αισιόδοξους και τους ρεαλιστές του/και ψηφιακού σύμπαντος. Όχι για τους ψυχαναγκαστικά ονειροπόλους.

Ίσως σε ενδιαφέρει:

Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies Συμφωνώ Μάθετε περισσότερα εδώ

Privacy & Cookies Policy