fbpx
Home ReviewsGame Reviews Age of Empires III: Definitive Edition | The Review

Age of Empires III: Definitive Edition | The Review

Γράφει ο/η Λίνα Χριστοπούλου

Θα σας πάω για λίγο πίσω, στο 2005 και στην πρώτη εμφάνιση του Age of Empires III, από τις Tantalus Media και Forgotten Empires. Το παιχνίδι ήρθε την κατάλληλη στιγμή, μιας και εκείνη η περίοδος, αποτέλεσε χρυσή εποχή για τα RTS (real time strategy) παιχνίδια.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούριοι

Παρόλα αυτά, η σειρά μας  ήρθε από το 1997, με το πρώτο παινχίδι να κυκλοφορεί από την Ensemble Studios. Ξεκινώντας από τη παλαιολιθική εποχή και φτάνοντας μέχρι τη εποχή του χαλκού, έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ όμορφο “ταξίδι” για τους λάτρεις των RTS. Μάλιστα, ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια τέτοιου τύπου, βασισμένα στην ιστορία. Είχε χαρακτηριστεί επιπλέον, σαν μια μίξη των Civilization και Warcraft. Το AoE έκανε αρκετά μεγάλη επιτυχία, μένοντας στην κορυφή των charts για πολλά χρόνια και κάνοντας δυνατές πωλήσεις.

Δεν θα επεκταθώ πολύ, μιας και το σημερινό μας θέμα δεν η ιστορία της σειράς. Με λίγα λόγια όμως, το 1999, κυκλοφορεί το AoE II, χωρίς πολλές αλλαγές σε σχέση με τον πρώτο τίτλο και μας μεταφέρει από την μεσαιωνική, στην αυτοκρατορική εποχή και την αναγέννηση. Είτε με, είτε χωρίς τα expansions του, έδινε στον παίκτη πολλές επιλογές και ευκαιρίες να ανακαλύψει την τότε ιστορία της Ευρώπης, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Το 2019, σκάει η Definitive έκδοσή του, με πολλές νέες δυνατότητες και ανανεομένα γραφικά. Σύμφωνα με τους λάτρεις της σειράς, αποτελεί ακόμα και σήμερα, το καλύτερο AoE.

Και κάπως έτσι, φτάσαμε στο AoE III, με θεματολογία κυρίως τις αποικίες και πιο συγκεκριμένα αυτές της Αμερικής. Αν και έκανε τη διαφορά, μιας και χρησιμοποιήθηκε νέα μηχανή γραφικών, απέσπασε κάποιες αρνητικές κρητικές, κυρίως από τους hardcore fans του. Ένας από τους λόγους, κάποια φανταστικά στοιχεία που προστέθηκαν στο παιχνίδι και φάνηκαν ξένα στο κοινό. Η μετάβαση από τα σπαθιά στα όπλα, ήταν μάλλον αρκετά δύσκολη στα μάτια των gamers, με το παιχνίδι να γίνεται λίγο διαφορερικό. Χρειαζόταν να κάνει κανείς ακόμα πιο λεπτομερές management, η λειτουργία των resources άλλαξε και δυσκόλεψε τους τότε παίκτες και οι μονάδες του στρατού, έμοιαζαν κάπως μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να δυσκολευτεί κανείς να τους ξεχωρίσει.

15 χρόνια μετά...

Φτάνοντας στο 2020 και το AoE III Definitive Edition, προσωπικά περίμενα μεγάλες αλλαγές. Τι έγινε όμως τελικά; Ενώ βρισκόμαστε εν αναμονή για το Age of Empires IV, θεωρώ πώς ήταν μια καλή ευκαιρία για μια καλή δόση real time strategy. Δεν μπορώ να πω σε καμία περίπτωση πως η Tantalus Media δεν έκανε μια καλή προσπάθεια. Αρχική βελτίωση, αποτελεί η προσθήκη του νέου mode, των Historical Battles και το The Art of War, με το δεύτερο λειτουργεί κάλλιστα σαν ένα tutorial  για τους αρχάριους στον χώρο. Το The Art of War, δεν είναι κάτι νέο, αλλά πρόκειται για ένα συν στην Definitive έκδοση. Το καινούριο mode, έχει να κάνει με κάποια scripted σενάρια που αφορούν μάχες της εποχής.

Θετικό στοιχείο και η επέκταση του Story Mode, μιας και ήταν αρκετά μικρό αρχικά. Έχουμε λοιπόν τα πρώτα acts, που είναι τα Blood, Ice και Steel και επιπλέον τα campaigns των δύο expansions, The War Chiefs και The Asian Dynasties (Ιαπωνία, Κίνα και Ινδία).

Προχωράμε στο Medal System, επίσης ανανεωμένο, μιας και δίνει τη δυνατότητα ολοκλήρωσης του παιχνιδιού σε διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας, δίνοντας μια ευκαιρία, ειδικά στους completionists, για εξτρά trophies.

Κάτι που βρήκα αρκετά ενδιαφέρον εδώ, είναι η προσθήκη δύο νέων πολιτισμών, αυτών των Ίνκας και των Σουηδών. Οπότε από τους 14 που είχαμε σε σύνολο αρχικά, πάμε στους 16. Το πιο σημαντικό σημείο εδώ για εμένα, είναι πως η εταιρία συνεργάστηκε με διάφορες φυλές, προκειμένου να υπάρχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα ιστορικά και μας δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθούμε με τους ιθαγενείς λαούς της Βόρειας Αμερικής.

Οι αλλαγές

Πολύ σημαντικό, το περιβάλλον που δημιουργήθηκε, μιας και είναι ο,τι πρέπει για τους παλιούς, αλλά αρκετά εύκολο και εύχρηστο και για τους νέους παίκτες. Φυσικά δεν έχουμε να κάνουμε και με τους πιο απλούς μηχανισμούς για έναν αρχάριο, είναι κάτι που μπορεί κανείς να μάθει όμως σχετικά εύκολα. Νέο UΙ, που ωστόσο μπορεί να επανέλθει στην παλιά του μορφή, για τους νοσταλγούς ή για όποιον τον βολεύει καλύτερα. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω των ρυθμίσεων.

Έχουμε ακόμα μια ανανέωση οπτικά στα κτήρια και στις μονάδες στρατού, πέρα από το γενικό ρεκτιφιέ στα γραφικά. Δεν είναι κάτι που σε κάνει να αναφωνήσεις από την έκπληξη όμως, αν και 4Κ πλέον. Έχουμε κάποια νέα textures, εφέ και φωτισμούς, όπως και κάποια animations, κυρίως στην καταστροφή των κτηρίων. Ακόμα, δόθηκαν όμορφα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε πολιτισμού. Όπως και με τα γραφικά, έτσι δόθηκε μια νέα πνοή και στο ακουστικό κομμάτι. Τα εφέ εντός και εκτός πολέμου, είναι αρκετά ικανοποιητικά. Αλλά ας περάσουμε στο voice acting. Μεγάλη απογοήτευση για εμένα. Με τα σημερινά δεδομένα, το voice acting θα μπορούσε πραγματικά να είναι άριστο και το λέω και το φωνάζω, αλλά δεν θα με ακούσει και κανένας. Δεν είναι κακό, αλλά είναι σίγουρα μέτριο προς κακό. Ειδικά κάποιους συγκεκριμένους χαρακτήρες, τους χαντάκωσαν εντελώς. Οκ η προφορές, αλλά όταν έχουμε να κάνουμε με πόλεμο, ας δίνει λίγο παραπάνω αυτή την αίσθηση που θα έπρεπε να δώσει, μέσω των φωνών. Είναι όλα τόσο φλατ σε αυτό το κομμάτι και είναι κρίμα, γιατί τα μέσα και η τεχνολογία πλέον υπάρχουν.

Το μαύρο πρόβατο, ας μου επιτραπεί η έκφραση, του παιχνιδιού, είναι ξεκάθαρα η AI του. Να πω κάκιστη ή είναι πολύ βαρύ; Σε καμία περίπτωση πάντως, δεν έχει ανεπτυχθεί. Πρώτα λεπτά στο παιχνίδι. Οι στρατιώτες κολλάνε μέσα στα barracks. Έστελνα αποίκους να μαζέψουν πόρους και δεν πήγαιναν ποτέ. Ειδικά στη φάση του πολέμου, μπορεί να τους στείλεις να κόψουν ξύλα ας πούμε και αν δεν είσαι εκεί να τους βλέπεις, να μην φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους. Και αναρωτιόμουν, γιατί κάθεται τόσος κόσμος. Όπως και ο ήχος και τα γραφικά, θα το ξαναπώ, είναι μια εποχή που αυτά φτιάχνονται με μεγαλύτερη ευκολία, σε σχέση με την χρυσή περίοδο των RTS. Δεν ξέρω αν θα διορθωθεί κάτι στην πορεία, αλλά για εμένα, ήταν κακή κίνηση να κυκλοφορήσει η έκδοση έτσι.

Αυτό που βρήκα πολύ όμορφο, ήταν τα cut-scenes. Πραγματικά ωραία, προσεγμένα, δεν βαριόμουν να τα βλέπω, αν και παρόλα αυτά, η παλαιότητα του παιχνιδιού δεν κρύβεται.

Gameplay

Ευτυχώς, το gameplay δίνει τα εξτρά ποντάκια του στο παιχνίδι. Στο βασικό παιχνίδι, για τους μη γνώστες, ξεκινάμε σε έναν χάρτη με ένα Town Center, κάποιους αποίκους και τον explorer. Βασικός μας στόχος, να μαζέψουμε πόρους, να κάνουμε αναβαθμίσεις κτηρίων και μονάδων, ώστε να επεκταθούμε και να δημιουργήσουμε έναν ικανό στρατό, με σκοπό στην πορεία, να αντιμετωπίσουμε τις εχθρικές δυνάμεις, οι οποίες σε πρώτο στάδιο και πριν την εξερεύνιση, βρίσκονται στον χάρτη στα μαύρα σημεία, αυτά δηλαδή που δεν έχουμε πάει ακόμα.

Στη συνέχεια, υπάρχει η επιλογή skirmish, όπου ουσιαστικά επιλέγουμε ένα σενάριο, ανάμεσα σε 60+ χάρτες και όριο παικτών από 2 έως 8. Αυτή η κατηγορία, αποτελείται από δύο modes, το Supermacy και το Deathmatch. Στο πρώτο, ασχολούμαστε πιο πολύ με τους πόρους και την οικονομία και είναι μεγαλύτερο σε διάρκεια. Το δεύτερο, όπως λέει και το όνομά του, είναι πιο ξεκάθαρη μάχη και γι αυτό, ξεκινάει δίνοντας 20.000 απόθεμα σε κάθε πόρο, ώστε να μπορούμε να κινηθούμε πιο γρήγορα.

Το multiplayer κομμάτι, διαθέτει πλέον cross play ανάμεσα σε Steam, Microsoft Store και Xbox Game Pass, οπότε δεν έχει σημασία πλέον, από που έχει προμηθευτεί ο κάθε ένας το παιχνίδι. Δυνατό σημείο του, το κατατοπιστικότατο HUB, με αναλυτικά στατιστικά, clans κτλ. Οι servers είναι οι ίδιοι και όπως φαίνεται, δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τις συνδέσεις, με αποτέλεσμα όλα να βαίνουν ομαλά.

Για τους πιο ανταγωνιστικούς παίκτες, υπάρχει η επιλογή του Ranked Online, σε 3 modes, Supermacy, Treaty και Deathmatch και για όσους θέλουν πιο παρείστικη κατάσταση, έχουμε και την κλασική δυνατότητα του LAN.

Ευχαριστούμε θερμά το XBOX για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like